Bilgin Coşkuner
@Merdumgiriz7
KM
37 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Polisiye mi ?
Kesinlikle bir polisiye değil. Polisiye okuma niyetiyle başlanacaksa okunmamalıdır. Austin abimiz post modern olarak yazdığı dedektif romanıdır. Üçlemenin ilk kitabıdır. Diğerlerini henüz okumadım sanırım birbiri ile bağlantılı. Kendini, ben'i bilmemek, tanımamak, olmamak, olmayı keşfediş, başkasına bürünmek; ona dönüşmek, o olmak, varoluş. Sürekli bi dönüşüm kendi ile çatışma. Yazarın kendisini de bir karakter olarak kullanması ilgi çekici.
600-700 küsür sayfalı romanlar okuyanlar için nefes almalık bir seridir efenim değerlendiriniz.
Reklam
Sürükleyici
Bir psikoanalistin, zamanında umursamamazlığının yüzünden ölen gençlik yıllarındaki bir hastasının, psikopat oğlu tarafından psikopata dönüştürülmesini anlatan kitap. Abi kitap efsane. Konu mükemmel. E akıyorda. Okumadık izledik evet. Ancak bu nasıl çeviridir arkadaş devrik cümleler, nereden nereye geldiği-gittiği belli olmayan konular. Sırf çevirisi nedeniyle yazık olmuş, harcanmış bir kitaptır. Daha düzgün bir çevirmen elinden olsa başımın üzerinde gezdireceğim kitap. Copy-paste yapmayacağım konusunu herkes yazmış zaten. Yazar doyamamış 2. Bölümü yazmış. Haliyle 2 kitap eder. İlk bölümün sonunda ağladım ulan gerçek sanıp. Ölen adamı ne okuyacağım der gibi başladım kitaba kii 2. Bölüm beni benden aldı. Hızla aktı olaylar sırf berbat çeviri yüzünden 2-3 kere aynı yeri okumak zorunda kaldım. Bestlere girmesinin sebebi millet orjinalinden adam akıllı okuduğu için. Neyse çevirmeni daha gömmeyeceğim. Valla yok tahmin ettim anam şöyle böyle diyenleri alnından öpüyorum sonuna kadar tahmin ettirmiyor. Zaten Bay R. İle karşılaşmalarında anlıyorsun lan bu kişi bu olabilir diyorsun öyle çıkıyor ama kitabın başında değil yani. Demem o ki okuyun okutturun. Ha bu arada hadi Ricky yine iyisin sonunda Virgil’e zarfı attın :) O değil de öldü mü Bay R. Onu anlamadım.
Merhaba
Sanırım inceleme değil, eleştiri yazacağım. İncelemeyi kitap için, eleştiriyi yazara yapacağım. İnceleme yapacak olursam; güzel, akıcı bir dil ama tatmin etmeyen, hatta beni biraz okuma zamanı için alı koyan, Cihan’ın başına gelenlerin bir sonraki sayfada merak uyandırmayan bir kitap oldu benim için. Zaten bu yüzden de erkenden bitiremedim.
Eleştirim Elif Şafak’a olacak. Ya ben bu kadını ne zaman okusam hep bir İslamı karalamak, Osmanlı’yı kötülemek, kendi duygu ve düşüncelerini ve kinini hikayeleştirip okura yansıtmaktan başka birşey yapmıyor gibime geliyor ki Havva’nın Üç Kızı romanında da böyleydi bu. Sen yazarsın bence bazı şeyleri yazarken tarafsız olmalısın. Özellikle kanıt sunamayacağın, belgeleyemeyeceğin şeyleri varmış gibi yazmamalısın. Birşeyler diyorsan okurlar arkandan araştıracağı için doğruyu yazmalısın. Doğru üzerinden hikayeleştirmelisin.Ki ben öyle bir okurum. Bakıyorum bahsedilen konular hakkında herhangi bir bilgi yok. Neyse.. Ya okuyorsun okuyorsun başka ülkelerdeki eserleri övmüş övmüş bitirememiş ağzımız açık kalıyor eserlere ama senin kendi ülkendeki eserler hakkında en ufak bir güzel kelime yok. Şöyle kötü böyle kötü. Aman yaptıranlar şöyle aman ayyaşlar aman batıl inançlar aman yapının şurası şöyle bok aman burası böyle..Biz bu tarihe sahibiz. Hınca hınc yabancı kaynıyor bahsettiğin, kötülediğin mekan ve bunları görmek için geliyorlar. Senin kitapların başka dillere çevriliyor bence az da olsa tarihine saygı duymalısın derim. İnanç düşüncelerini tabikii söyleyebilirsin ancak romanlarında kendi içselleştirdiklerini her seferinde okurun önüne sunmamalısın. Kendi zıtlığını yazma artık. Ulan Sinan’ı bile adam akıllı övememişsin. Herkesin inancı dini yaşayışı kendinedir. Biz zaten bunu öğrenemedik bi herkesin inanışlarını tarihlerini
Basit olarak anlattığı ancak derinlemesine bir hikayesi olan kitap. Diğer Steinbeck kitapları gibi sonu üzücü ve trajik bitiyor. Bu adamın kitaplarını okudukça ve sonuna geldikçe ulan bunda bari yüzümüz gülsün derim hep. Bunda da gülmedi yüzüm. Hayatta “hayır” dediğimiz şeylerin “şer” çıkabileceğini gösteriyor bizlere. Yine dışlanma hikayesi, topluma başkaldırı, paranın mutluluk getirmeyeceğini bırakın olanı da alıp gitmesi, hırs, açgözlülük. Bu kısacık hikayeye ne sığarsa sığdırmış Steinbeck.
Okumasam da bir şey kaybeder miydim ? Sanmam. Sürükleyici mi ? Daha iyisini okuyanlar için tam olarak evet değil nasıl desem sadece merak uyandırıyor bir sonraki sayfada ne olacak gibi. Kurgusu güzel ancak işlenişi daha iyi olabilirdi. Aniden başka karakterler giriyor bu şimdi kim vs oluyorsunuz. Neyseki biryerden bağlıyor. Kitaba alışıyorsunuz. Polisiye sevenler için ki benim gibi polisiye delisiyseniz size azıcık tadında tuzunda noksanlıklar gelebilir. Yine de okunur dediğim gibi konusu güzel ama daha çok aksiyon bekliyorsunuz. Psikolojik gerilim deniyor ancak ben 1 yerde gerildim spoiler olacak ama o da sadece Nell’in kovalanırken kurtulabilecek mi acabası.
Kitap kendini fazla tekrarlamış. Bir bölüm anlatılırken orada tutturulan bir konu başka bölümlerde defalarca gereksiz olarak tekrarlanmış. Sanki okurun beynine sokulması istenmiş gibi ki bu biraz sıkıcı. Polisiye ve psikolojik gerilim yazıyorum azıcık kitap sayfası çok olsun demiş olabilir yazar. Bu arada çocuklarınıza iyi bakın, iyi davranın insanlığı öğretin, güzellikleri gösterin. Her şey aileden geliyor okulda öğrenecekler zaten vs diyip çocuğu salmayın yeterli değil. Asıl okul evdir,ailedir. Kitap bunu çok güzel vermiş. Zaten seri katillerin, sapıkların hep geçmişinde ailesinde çocukluğunda sorunların olduğunu hepimiz biliyoruz. Her şey çocuklukta başlar. İyi okumalar
Reklam