Kitapta yazarın "Ev Sahibesi, Bay Proharçin, Dokuz Mektupluk Roman ve Polzunkov" adlı dört hikayesi yer alıyor. Kitaba ismini veren “Ev Sahibesi” uzun ve güzel bir hikaye. Buradaki Ordinov karakteri ileride Dostoyevski’nin yazacağı romanlardaki kasvetli ve sara hastası karakterlerin ön seyri gibiydi. Yine bu öyküdeki Katerina karakterinin ruh halini öyle güzel anlatmıştı ki, yaşadığı tüm duyguları hissedebiliyorsunuz.
Diğer hikayelerde fena değildi ama çok keyif aldığım söylenemez. Fakat onlarda da güçlü bir anlatım kabiliyeti olduğu muhakkak. Bu kitabı yazdığı dönemin kaleminin henüz gelişim zamanları olduğunu, bu öykülerde bir şeyler denediğini, ileride yazacağı büyük romanların basamaklarını oluşturduğunu unutmamak lazım. Acıyı, tutkuyu, hayal kırıklığını, kiralık odalarda geçen umutlu bekleyişi tabi ki yine hissediyorsunuz.