MeteHan
@Merek
283 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Derler ya, insan asla doymak bilmez diye, yüzünü verseniz ille de astarını ister diye. Bu sözler insanı kınama amacıyla söylenir, oysa insan soyunun en büyük yeteneklerinden biri, onu elindekiyle yetinen hayvanlardan üstün kılan bir yetenektir bu.
Toplumdaki statüleri farklı beş yaşam öyküsü ve bu farklı yaşamları birleştiren yegane gerçek; ölüm... Soylu, burjuva, esnaf, işçi ya da köylü hangi sosyal tabakadan olursanız olun, ekonomik gücünüz, toplumdaki yeriniz ne olursa olsun, istisnasız hepimizi bekleyen son değişmiyor. Ölüm gerçeği "sosyoekonomik" ayrım tanımasa da, herkese mutlaka ulaşacak olsa da, nasıl öleceğimiz ve cenaze töreni sırasındaki teşrifat bu ayrıma göre şekilleniyor.
Yaşamlar, ölümler farklı ama kaçınılmaz son esnasında oluşan trajediler, çaresizlikler, yalnızlıklar benzerlikler taşıyor. Dünya meşguliyeti yakınlarınızı öylesine alıkoyuyor ki yada hastalık süreci, bekleyiş, insanı zamanla o kadar hissizleştiriyor ki, bir müddet sonra ölümün bir an önce hastaya kavuşması ve herkesin işine gücüne dönmesi arzusu baş gösteriyor. İnsanın bencilliğini ibret verici sahnelerle okuyor ve kendi ölümünüz esnasında yakınlarınızın iç dünyasında oluşacak muhtemel düşünceleri ürpererek hayal ediyorsunuz. Ölüm üzüntüsü birkaç saat, samimiyetsiz sahte teselliler birkaç dakika, sonra herkes işine gücüne.
Reklam