İki ayrı ruh, ah yaşar göğsümde!Edebiyat
3 farklı anlatıcı ile anlatılmış, akıcı dili ve çok iyi bir çeviri olmasına rağmen bir çırpıda okunmayan ya da okunamayan yoğun ve doyurucu bir kitap. Her cümlesinden çıkarılabilecek derin felsefik anlamlar olduğu için bazı kısımları defalarca okudum.
Kendini bu dünyadan bağımsız, zamanın dışında gören, kimlik karmaşası yaşayan, kendini ararken toplumla çatışan Harry’nin mücadelesi. Harry modern toplumu, modern bireyleri eleştiren bunları eleştirirken birey ve toplum üzerine derin tespitler ve analizler yapan çift karakterli bir kişilik. “Bizim bozkırkurdu’nda öyle bir durum söz konusuydu ki, duyguları tüm karma yaratıklarda görüldüğü gibi kimi zaman kurt, kimi zaman insan duygularıydı”(S.41)
“Harry kendi içinde bir “insan” bulur, düşüncelerden, duygulardan, uygarlıktan, dizginlenmiş ve yüceltilmiş doğadan kurulup çatılmış bir dünyadır bu; ayrıca, bir “kurt” bulur içinde, içgüdülerden vahşilikten, acımasızlıktan, yüceltilmemiş, yontulmamış doğadan bir dünya bulur” (S.54)
Harry’nin bir kişiliği, burjuvazi yaşamından kopamayan, toplumun değer yargılarını kabul eden ve insani özellikler taşıyan bir karakter olurken, diğer kişiliği tüm vahşiliğiyle burjuvazi düzlemi karşı çıkarak eleştiren ve böyle bir düzlemde yaşayışını ve varoluşunu sorgulayan bir karakterdir.
“ Buda’yı anlayacak yetenekteki birinin, insan olmanın cennet ve cehennemleri konusunda bilgi sahibi bir kişinin, sağduyunun, demokrasinin ve burjuva kültürünün egemen olduğu bir dünyada aslında yaşamaması gerekir, yaşıyorsa ödlekliğindendir yalnız.’ (S.60)
Aynı zamanda bu karakterler kendi içinde devamlı çatışır. “Ne var ki, kurt gibi duyup hissederek yaşadığında içindeki insan hep pusuya yatıp kurdun davranışlarını izliyor, değerlendirip yargılıyordu. İnsan gibi yaşadığı zamanlarda da kurt ona aynı şeyi
Reklam
İdealler ulaşılmak için mi vardır? Bizler, biz insanlar ölümü yok etmek için mi yaşarız? Hayır, yaşamamızın tek nedeni ölümden korkmamız, sonra da onu yine sevmemizdir; özellikle ölümün varlığından dolayı elimizdeki birazcık yaşam bazen kısa bir süre işte öylesine güzel ışıldayıp durur.
Göğüs, beden her zaman tektir, içinde barınan ruhlar ise iki ya da beş değil, sayılamayacak kadar çoktur; insan yüz zardan oluşmuş bir soğana, pek çok iplikten dokunmuş bir kumaşa benzer.
Reklam