Eh, n’aparsınız, akıllılar da aptallar da kendini kandırır. Akıllı, kendini kandıracak kadar akıllıdır; aptal ise kendine kanacak kadar aptal…
Reklam
Maalesef ki..Alıntı
Yoksulluk yalnızca paranın, mülkün yokluğu değildir. Büyüme çağını yetersiz beslenerek geçirirsin, kemiklerin uzamaz. Daha kötüsü, mahrumiyetler, mecburiyetler içinde kalır, öğrenmeyi öğrenemezsin. Zihnin gelişmez. Görgün artmaz. Dar ve puslu bir ufka bakarsın. Önceliğin, hayatta kalmaktır. Mutluluktan anladığın, tavuk ızgara yemektir. Bedensel, zihinsel, ahlaki bakımlardan geri kalırsın. Senin gibi fakirlerle dayanışmayı, dertleşmeyi, benzer fikirler taşımayı erdem sanırsın. Sürüden ayrılman, şahsiyet kazanman ihtimal dışıdır. Sanırsın ki tek sorunun parasızlık. Hayallerini parayla gerçekleştirebileceğini, tüm eksiklerinin tamamlanacağını vehmedersin. Halbuki zenginlik, başkalarının senden söküp alamayacağı değerlerin toplamıdır.
Demek ki neymiş, her tavsiyeye uymayacakmışsın. Buket Uzuner’in ilk okuduğum kitabıydı. Yazarı bu kitabıyla tanımam hiç iyi olmadı. Oysa çok övgüler almıştım. Yani haddime değil belki bu şekilde eleştirmek ama beğenmedim.
Öncelikle çok amatörce yazılmış gibi gerçekten okumakta ısrar ettim, zorlandım neyse ki bitirdim. Dili sade ama baştan sona tek düze bir anlatım var. Kurguyu, olayları, karakterleri asla bağdaştıramadım birbirine bağlayamadım, çok dağınık. Kitabın mizah dolu olduğu söyleniyor fakat mizahın kırıntısı yok. Evet romanlarda ayrıntı severiz ama çok gereksiz detaylar var ve çok sıkıyor. Dahası kitap 80’li yıllarda geçiyor fakat anlattığı Türk aile yapısı ve yaşam tarzı günümüz Türkiye’sinde bile yoktur. Çarpık ilişkilere dikkat çekilmek istenmiş ama aynı zamanda normalleştirilmiş. Bu ne yaman çelişki? Karakterlerin sürekli intiharlardan bahsetmesinin derinlik kattığı düşüncesi bence tamamen yanılsama. Kendini bunalıma iten, depresyona sürükleyen, intihar etmek için bahaneler sunan bir karakter ne kadar etkileyici olabilir? Hadi diyorsun sonu iyi olsun, ordan kurtarsın ama yok, sonu da saçma. Sonu olayları çözüme kavuşturuyor gibi bir izlenim yaratıyor ama en sonunda yine kördüğüm ve yine hüsran. Tek artısı alıntı yapabilecek bazı güzel cümleler vardı o kadar. Kısacası üzdü..
Reklam