Muhakkak ki, göklerin ve yerin yaratılışında,gece ve gündüzün art arda gelişinde, insanlara faydalı şeylerle yüklü denizde yüzüp giden gemilerde, Allah'ın gökten indirdiği ve kendisiyle, ölümünden sonra yeryüzüne hayat verdiği suda, orada yaydığı her türlü canlıda, rüzgârları ve gökle yer arasında emre amade bulutları yönlendirmesinde, elbette aklını kullanan bir topluluk [kavm] için nice deliller [âyât] vardır.
İnsanlar inançla, ülküyle yaşarlar, mutlu olurlar ve yükselirler. İnançsız ve ülküsüz bir kimse kendini boşlukta bulur ve sadece içgüdülerinin tesiri altındaki olaylar içinde sürüklenir, davranışları ve hayatı tesadüflere bağlı kalır.