Meryem Kırankaya
@Meri8709
Ne mutlu Türküm diyene!
Veteriner Fakültesi
54 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
9/10
Beğendi
·2026 9. kitabı
Sepetçioğlu'nun Dünki Türkiye serisinden ikinci üçlemesinin son kitabı olan Üçler Yediler Kırklar'da Orhan Bey'in beyliğe gelişiyle yıllardan beri geleduran fitnenin iyice azdırıldığını ve beraberinde gelen olayları okuyoruz.
Pîr Cabbar Ali ve uşağı Veli, Türkmen arasında dedikodu çıkarmak için her yolu denerler. En büyük hedef olarak da Kadı Dursun Fakih'e iftiralar üzerine iftiralar atarlar. Bir yandan da kendi taraflarına Beylikler çekmeye, Orhan Bey'e karşı kışkırtmaya çalışırlar ve kitap bu şekilde ilerler.
Kitapta karakterlerin iç dünyası çok güzel bir şekilde aktarılmış. Bileyici Baba'nın ve Kendigelen Kız'ın Kumral Dede'nin vefatından sonra tam bir mecnuna dönmeleri; Orhan Bey'in Beylik sorumluluğunun altında kimi zaman ızdıraplar duyması, eşi Nilüfer Hatuna duyduğu özlemin şiddeti; Dursun Fakih'in Allah'a teslimiyeti, her hareketinin hafifliği ve ibadet misâli oluşunu okuyucu da hissediyor ve o nezakatte okumaya çalışıyor. Kitap şu cümlelerle bitiyor:
Gerilmiş parmaklarını uzattı öne doğru, tutunup kalkacak bir yer aradı; kumları avuçlayabildi ancak; parmakları kumları sıyırdı: "Tanrım!" diye inledi; "Neden beni ayırdın?"
Bir takım sesler duydu ama ne duyduğunu anlayamadı...
Reklam
Puan vermedi·144 syf.·
Beğendi
·2026 5. kitabı
Bu kitapta yazarımız bir cinayet vakası üzerinden çağdaşlaşmanın Batı hayranlığıyla; kılık kıyafetle, yaşam biçimiyle alakası olduğuna inanan insanları ve bu insanların topluma etkilerine dikkat çekmiştir. Tabi ki sadece bu değil ama kabataslak bu şekilde ifade edebilirim.
Özellikle günümüzde de herkes hızlı yaşamakta,hızlı tüketmekte. Fark etmese de hayatını haz uğruna ve sadece eğlenmeye adamış insanımız maalesef gün geçtikçe artmakta. İnsanlar her şeye maddeci bir şekilde bakmakta ve insanın ruhunu besleyen maneviyatı kendi elleriyle katletmektedirler. Kitapta da bu DEĞİŞİM'e dikkat çekilmiş.
Bizler de bu yukarıda saydığım "hastalıkların" ne kadarının bize hâkim olduğunu, bunlarla ne derece mücadele ettiğimizi tartarak bir öz eleştiride bulunabiliriz.
Bence kitapta direkt anlaşılması kolay olmayan, derin mesajlar vermeyi amaçlayan, bazen okurun yorumuna bırakılmış yerler haylice var.Bir çırpıda okunmaması gereken ve üzerine kafa yorulması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Tavsiye ederim :)
Puan vermedi·80 syf.·
Beğendi
·2026 2. kitabı
Ali Fuad Başgil'in bu eseri küçük büyük her yaştan insana hitap eden fakat özellikle gençliğin acemiliği içinde bir şeyler yapmaya çalışan,bir arayış içinde olanlar için bir başucu kitabıdır.
Kitaptaki tavsiyeler genel olarak ilk defa duyduğumuz şeyler değil fakat bunların yüzümüze, samimiyetle ve direkt seslenilerek yazılması insanı etkiliyor. Dilinin sade olması okumayı kolaylaştırıyor ve zaman zaman dönüp dolaşılıp okunması ve hatırlanması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Elveda Gülsarı,elveda!·224 syf.·Edebiyat
7/10
2025 24. kitabı
Tanabay'ın pişmanlıklarıyla dolu çilekeş hayatını sade ve güzel bir dille okuyoruz. Aynı zamanda Gülsarı ile aralarındaki ilişkinin derinliği ve özlemini görüyoruz.Bunun dışında Cora ile Tanabay'ın dostluğu da kalbe dokunuyor.
(Ön bilgi içerir)
Takıldığım nokta Tanabay'ın karısını aldatması ama bu konunun üzerine neredeyse hiç durulmaması ve gayrimeşru kadına duyduğu aşkın arada sırada normalmiş gibi yansıtılması hoşuma gitmedi. Ufak bir yerde de olsa onun her zaman yanında olan karısından bağışlanma dilemesini, yaptığından da pişmanlık duyduğunu dile getirmesini isterdim.
Okumanızı tavsiye ederim.
Spoiler İçerir!·256 syf.·Düşünce
10/10
Beğendi
·2024 2. kitabı
O kadar güzel bir kitap ki kendimi kitabın içindeymiş gibi hissettim. Melody'le arkadaş olmak istedim yarışma zamanı aşırı heyecanlandım kendi kendime hırslandım ve o kötü "arkadaşları", örnek olması gereken öğretmen sıfatı ile Bay Dming onu havaalanında bırakıp gidince o kadar üzüldüm ki üstelik Melody sadece herkes gibi olmak istiyordu ve Rose'yi sevdiğini ben bile hissettim okurken ama Rose de diğerleri gibiydi, çok kırıcıydı her şey. Kitabın sonunda Penny'nin başına gelen olay da sanki ben o anı yaşıyormuş gibi çok korktum. Kitap hiç bitmesin istedim. Melody'nin balığını annesinin onun öldürdüğünü düşünmesine ve Melody'nin bunu ona hiçbir zaman söyleyememesine çok üzüldüm. Hala saatlerce düşünüp düşünüp ağlayasım geliyor. Mükemmeldi gerçekten!
Reklam