Aynı anda hem umut edip
hem korkabilir mi acaba insan,
ne zaman başlamalı umut etmeye,
belki en iyi zaman
neden korktuğundan emin olduğun an.
Gözlerimi kapasam ne olur,
eğer göreceksem önümde duran zalim kıskançlığı
ruhumun yaraları arasından?
İyice anlayınca reddedildiğimi
ve gerçek olduğunu şüphelerimin
ve temiz aşk bir yalana dönüştüğünde,
ah, bu ne acı bir dönüşümdür,
kim teslim olmaz güvensizliğe?
Ah kıskançlık, aşk saltanatının zalim zorbası,
şu ellerimi kelepçeyle bağla!
Ah reddediliş, bana bükülmüş bir ip ver.
Fakat, vay halime!
Hatıralar ıstırabı boğuyor,
acımasız bir zaferle.