On gecedir, saatlerce uyumuyordu. Fakat bu gece, gözleri tamamıyla süzülüverdi. Kitap elinde kalmıştı. Kendini bırakıyordu.
"Arz, kayalar, denizler, hattâ parlak..."
"Harp bitti. Maktuller harp meydanında yatıyor. Bütün çığlıklar, ızdırap ve kin çığlıkları sustu. Her beşerî kasırgayı takip eden sükût, bütün bu şeylerin ne kadar boş olduğunu ne iyi gösterir!"