Eski öğretme yöntemi ile yenisi arasında sistemde bir çatlak var ve dünyanın her yerinde çocuklar her gün bu çatlaktan aşağı düşüyor. Dünya hep daha hızlı değişiyor ama sistem değişimi ya hiç olmuyor, ya da olduğundan çok yavaş ve çoğu zaman yanlış yönde oluyor; çocuklara öğretilen şeylernile aslında öğrenmeleri gereken şeyler arasındaki boşluk her gün -her ders- büyüyor.
Eski sınıf modeli değişen gereksinimlerimize artık uymuyor. Temelde edilgen bir öğrenme biçimi bu, oysa dünya bilginin giderek daha da etkin bir biçimde işlenmesini gerektiriyor.
Ütopialılar özgür yurttaşlarına hayvan kestirmezler. Çünkü hayvan öldüre öldüre, insan oyunun en tatlı yanı olan acıma duygusunun yavaş yavaş körleşip yok olacağını düşünürler.