“Mıknatısların aksine, aşk işinde benzerlerin birbirini çektiğini ve karşıtların birbirlerini ittiğini, bunun ruhlar arasında da olduğunu söylüyordu. Ona göre,aralarında doğal nitelikler bakımından bir uyuşma veya benzeşme olmayan iki kişinin birbirlerini sevmeleri mümkün olamazdı ve benzeşmelerin çokluğu oranında sevgi ve aşk da çoğalırdı. Şimdi kendisi onu düşünüyorsa,onun da kendisini düşündüğü bir zaman elbette var demekti.”