Irem
@Meristh
4 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Bir an için durup düşünün; bu benim kişiliğimin parçası dediğiniz hangi özellikleriniz var? Sabah erken kalkmayı severim, öfkeli biriyim, patlıcan sevmem, hep aynı tip adamları/kadınları kendime partner olarak seçiyorum gibi cevapları muhtemelen siz de bulacaksınız. Bunların ötesinde bir siz yok mu peki? Bazı sabahlar da geç kalkmak istemez misiniz? Bazı günler öfkeli değil de mutlu değil misiniz? Diyelim öyle bir patlıcan yemeği çıktı ki karşınıza, tadına doyamadan yediğiniz olmaz mı hiç?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Hiç mi tanıdık gelmedi? Yine kendinizi kandırıyor olabilirsiniz. Önceki bölümlerde de bol bol bahset- tiğim gibi, insan olmak demek ötekine muhtaç olmak demektir. Evet, ihtiyaçlarımızı açıkça dile getirmek en ideali dedik, ancak bazen buna alan bulamayabiliyoruz. Burada sormamız gereken şudur: ne oluyor da kendimizi olduğumuz gibi ifade edemiyoruz? Kendi ihtiyacımızın farkında mı değiliz?
Farkındayız ama ifade etmek ilişkisel anlamda bir tehlike gibi mi geliyor? Bu geçmişe dair bir korku mu, yoksa şu anki ilişkime dair bir şeyler de anlatıyor mu? Eğer manipüle eden sizseniz, açıklığı ve netliği sizler için zorlaştıran nedir, bunu bulmak hem kendinize hem de ilişkinize çok iyi gelecektir.
Sürekli manipüle edildiğinizi mi hissediyorsunuz? Bu söyleyeceğim hoşunuza gitmeyebilir ama bu işler karşılıklıdır.
Sayfa 89
Spoiler
Ford dışarıda kalmayı sürdürdü ve sonra Blagulon gemisini incelemeye gitti. Yürürken soğuk toprakta yüzükoyu yatan hareketsiz biri metal nesneye takılıp düşüyordu az kalsın.
“Marvin!” diye haykırdı “Ne yapıyorsun sen?”
“Kendini sakın benim farkıma varmak zorundaymış gibi hissetme, lütfen,” dedi robot soğuk bir sesle.
“Peki, ama nasılsın metal adam?” dedi Ford.
“Büyük bir bunalımdayım.”
“Neden?”
“Bilmiyorum ki,” dedim Marvin, “orada hiç bulunmadım”
“Neden,” dedi Ford, onun yanına çömelip soğuktan titreyerek, sonra “neden yerde yüzüstü yatıyorsun?” diye ekledi.
“Bu çok etkili bir perişan olma yöntemi,” dedi Marvin.
“Benimle konuşmak istiyor musun gibi davranma, benden nefret ettiğini biliyorum.”
“Hayır, etmiyorum”
“Evet ediyorsun, herkese eder. Bu evrenin bir parçası. Birinin benden nefret etmeye başlaması için onunla konuşmam yeterli.
Robotlar bile nefret eder benden eğer beni görmezsen gelirsen, sanırım buradan çekip gidebilirim.”
Ayağa kalktı ve azimle diğer yöne döndü. “Bu gemi benden nefret etti,” dedi hüzünlü bir sesle polis gemisini işaret ederek.
“Bu gemi mi?” dedi Ford ani bir heyecanla. “Ona ne oldu biliyor musun?”
“Benden nefret etti, çünkü onunla konuştum.”
“Onunla konuştun mu? dedi Ford bağırarak. “Onunla konuştum da ne demek oluyor?”
“Basit. Çok sıkıldım ve bunaldım gidip kendime onun dışındaki bilgisayar girişine bağladım. Sonra bilgisayarla uzun uzun konuştum, ona kendi Evren görüşümü anlattım,” dedi Marvin.
“Sonra ne oldu?” diye üsteledi Ford.
“İntihar etti.” dedi Marvin ve huysuz huysuz yürüyerek altın kalbe döndü.
