Okulda her şey yolunda. Okula gidiyor, ders yapıyor, oyun oynuyoruz. Teneffüsler de eğlenceli, dersler de. Sıkıntı yok.Önce iyi insan olmamızı istiyor öğretmenlerimiz. Önce iyi, anlayışlı, güvenilir, saygılı insanlar olun, sonra meslek seçersiniz, onlar her şeyden önemli diyorlar.
Kasabanın üstüne” çok kötü bulutları” çökmüştü sanki. Evet bence de her şey çok kötüydü.
Bu çok kötücüler için anında yeni sektörler açıldı. Mesela “ Hayat çok kötü” diyenler için “ Size yeni bir hayat vadediyoruz!” Diyen Yepyeni hayat konutları satış ofisi açıldı. Açıldığı gün kapısının yanına oturdum, içeriye girenlere “ Tövbeler olsun yav bi delirmeyin, evle yeni hayat olur mu? Dedin ama kimseye dinletemedim.
Şimdiki ağlayışı , ömür boyu yitirdiği her şey içindi: Artık hiç göremeyeceği Çora için, işlediği suçlar için, karşısında duran Bibican için, Bibican’ın yarsız ve yalnız kalması bir mutlu ve aydınlık gün görmeden yaşlanıp
gitmesi içindi. Karalara bürünmüş Gülsarı için, çektiği bunca sıkıntı için ve eziyetler için, dile getiremeyip içine attığı her şey için ağlıyordu. Neler neler içindi o gözyaşı...