Sevdiğiniz bir şey sizden alındığı zaman kelimeler gereksizdi. Kelimeler manasız, güçsüz ya da sahteyse cümle kurmanın ne önemi vardı ki? Neden sonsuza kadar sessiz kalmıyorduk?
Sabahattin Ali kalemine, zekasına, özgünlüğüne hayran olduğum yazarlardan birisi. Romanları, öyküleri, denemeleri hepsi birbirinden güzel. Özellikle okuduğum öykü kitaplarından Yeni Dünya'ya bayıldım. Her bir öyküsü insanda farklı bir tat ve his bırakıyor. Zarif ve sade anlatımıyla her insanın zevkle okuyabileceği bir kitap. Ayrıca öyküleri buram buram Anadolu ve memleket kokuyor. 13 öyküsü de hayatın gerçeklerini iliklerine kadar hissettiriyor. Okuyun pişman olmazsınız:')
"Sakın tepenize bir sırça köşk kurmayınız. Ama günün birinde nasılsa böyle bir sırça köşk kurulursa, onun yıkılmaz, devrilmez bir şey olduğunu sanmayın. En heybetlisini tuzla buz etmek için üç beş kelle fırlatmak yeter. "