Bu kitabın övgüsünü çokça duymuştum. Kitap, içinde kısa kısa hikayelerden oluşuyor. Bu hikayelerin hepsi, insan ilişkilerine dayanıp, sevginin hayata veren ışıltısını, öfkenin açgözlülüğün ve kinin insan ruhunu nasıl soldurduğunu anlatıyor. İncil'den verilen alıntılarla ilerleyen her bir hikaye gerçekten insanlara verilen bir öğüt, bir ders niteliğinde. Yaşamın ağır koşulları arasında biriken endişeler, yoksulluk bizi kine ve öfkeye iten etkenler olsa da, hayatın bize ne tür meyveler vereceğini hiçbir zaman bilemeyiz. Çok zenginken birden düşüşe, çok fakirken birden yükselişe geçebiliriz. Bu kitabın verdiği bir huzur ve akıcılık var aslında. Ancak bazen çok soft kaçtığını düşünmeden edemiyorum. Kötülüğe kötülükle karşılık verilmemelidir, iyilikle karşılık verilmelidir anlatısı bazı düşüncelerimle çakışıyor. Kötülüğe kötülükle karşılık verilmese de en azından hakkın olanı zorla da olsa almalısın bence. Yine dediğim gibi kitabın verdiği huzur ve anlatılar bu kitabı çok sevmemde bir etken.

1000Kitap