bir fayın üzerinde duruyorlardı, geçip gitmiş, geride kalmış bir zaman ile korkunç bir gelecegin arasında ve her ikisinin de ıstıraplı ağırlığını olabildiğince hissediyorlardı.
Unutma, ihtiyaç mütemadidir.
Sözde hikmet çoktur. Birincisi, kimden geliyorsa onun
kalbinin kisvesini taşır. Ne ki nefsine ağır geliyor, onu
yap. Kaldırdığın ağırlık miktarınca sana ferah erecektir.
Kederle dolusun. Merak ve endise içindesin. Demek ki
hakîkati göremiyorsun. Karamsarlığın kaynağı ışıktan
uzak durmaktır. Gayret atina bin, himmet dile ve ümid
et. Bidayeti parlak olanın nihayeti de parlaktır.
Gönül eri garib olmaz.