Fareler ve İnsanlar, sade anlatımının ardında çok güçlü duygular barındıran bir roman. John Steinbeck, büyük cümleler kurmadan; dostluğu, yalnızlığı ve insanların hayallerine tutunma çabasını içten bir şekilde anlatıyor. George ve Lennie arasındaki bağ, okurken insanın içine dokunuyor ve yer yer durup düşünmeye zorluyor. Kitap ilerledikçe duygusal yoğunluk artıyor ve finali uzun süre akıldan çıkmıyor. Kısa olmasına rağmen etkisi büyük, insanı sessizce sarsan bir eser. Okuduktan sonra insanın içinde bir boşluk ve derin bir düşünce hâli bırakıyor.
Sana tam ihtiyacım olduğunda, çocuklar babalarıyla övünürken ve onlarla tehdit ederken sen yoktun; ilk traşımı nasıl olacağımı göstermek için yoktun; bana nasıl dövüşeceğimi öğretmek için yoktun.. Yoktun..