Anne babalar acı, hayal kırıklığı veya pasif öfke duyguları içinde kendilerini geri çektiklerinde, çocuklarına şu mesajı vermektedirler: Doğru davrandığında sevgiyi hak ediyorsun. Doğru davranmadığında sevilmeyi hak etmiyorsun.
Sadece sağlam ilişkiler değil, olgunlaşmış karakterler de 'hayır'lar üzerine inşa edilirler. Gelişmekte olan çocuklar, sınırlarının takdir edildiğini bilmeye ihtiyaç duyarlar.
Çocukların ben, benim ve bana sözcüklerinin kötü olmadığını mutlaka öğrenmeleri gerekir. Anne babaların doğru yönlendirmeleriyle onlar da fedakarlık etmeyi ve yardımsever, sevecen bir yürek geliştirmeyi öğreneceklerdir, ancak sevgi vermek için öncelikle yeterince sevgi görmüş bir kişilik geliştirmeleri gerekir.
"Ben olmayan" anlaşılmadan "ben" gerçekleşemez. Bu durum ağaçlarla ve çalılıklarla örtülü bir arsa üzerine ev inşa etmeye çalışmak gibidir. Önce biraz açık alan elde etmeniz, sonra evinizi inşa etmeye başlamanız gerekir. Gerçek kişiliğinizin kendine özgü yanlarını keşfetmeden önce, kim olmadığınızı belirlemeniz gerekir.