Bana göre, hayat bir dizi rastlantı ve bizim o rastlantılarla birlikte nasıl varolduğumuz ya da olmadığımız. Önce günaydın, sonra biraz haz, biraz acı, biraz aşk, biraz hayal kırıklığı, biraz sıcaklık, biraz yalnızlık, biraz boyun eğme, biraz başkaldırı ve ardından iyi geceler.
Ancak çocuk üzerine yazılar yazmayı ve aileleri bu konuda bilinçlendirmeyi düşündüğüm yıllarda fark ettim ki, mutlu olmayan, evinde çatışma bulunan anne-babaların çocuklarını iyi eğitmesi pek de mümkün değil. Bunun gibi, mutlu olmayan bir öğrencinin ne kadar çalışırsa çalışsın sınavlarda başarılı olması da zor.
Ama genellikle iki insan, bir insandan daha fazla mutlu olmak için bir araya gelir. Fakat iki kişiyken, tek başımıza olduğumuzdan daha mutsuz oluyorsak bu, önemli bir ölçüttür.