Kendi sesiyle tıka basa dolu olduğunda, tabiatın şarkısı duyabilir mi insan? Kafasında, sağında ve solunda, içinde ve kalbinde, damarlarında ve kanında hep kendi gürültüsü olsa mesela, kuşların dilini çözebilir mi ? Kuşlar, ağaçlar, rüzgârlar, suskun salyangozlar, kara sinekler, buğday başakları hep bir şarkı söyler. Zamanın şarkısını. İnsan ancak kendi sesini susturduğunda ve bir miktar yavaşladığında duyabilir bu şarkıyı.
...sağlıklı bir adam, her şeyden çok yeryüzünün çocuğudur. Bu yüzden düzen adına, yalnız bir dünyada yaşamak zorundadır. Ama bu sağlıklı adam biraz hastalanınca, organizmasının normal yeryüzü düzeni bozulur ve öbür dünya ihtimali kendini göstermeye başlar. Adamın hastalığı arttığı ölçüde öteki dünyayla olan ilişkisi de o ölçüde artar. Böylece insan, büsbütün öldüğü zaman doğrudan doğruya öteki dünyaya göçer!
Istırap ve acı, geniş vicdanlarla derin yürekler için her zaman zorunludur. Bana öyle geliyor ki, gerçekten büyük insanlar şu dünyada büyük acılar çekmek zorundadır.