Merve Yzc
@MerveTheTeacher
“Reading is dreaming with open eyes.”
-dm ile iletişim kuramamaktayım.
Teacher
171 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
John Locke ‘tabula rasa’ önermesinde zihnin boş bir levha olduğunu ve bilginin doğuştan var olmadığını, deneyimlerle kazanıldığını iddia eder. Bir bakıma kaderciliğe karşı çıkar.
Martin Eden, deneyimleri ve okuduklarıyla boş olan zihnini doldurmaya çalışır. Locke’un bahsettiği gibi sıfırdan bir boşluk değil fakat kendi kültüründeki, aklındaki boş levhayı her gün yeni bir bilgiyle doldurur.
Başlangıçtaki yabaniliği ve cahilliğiyle yoğrulup şekil verilmeye hazır bir hamur gibidir. Hızlı öğrenme ve yorumlamasıyla çırak yazarlıktan nasıl bir ‘rafine’ yazar olduğunu heyecanla okuyoruz.
Kitap Jack London’ın hayatına paralel, yani yarı otobiyografisi şeklinde yazılmış. Eğer J. London; Martin’in yarısı kadar hırslı, kendine inanan ve zeki bir insan ise başarısı kaçınılmazmış. Yazarlık yolunda düşüşleri çıkışları ile harika bir hikaye.
-Spoiler-
Hikayenin aklımdan çıkmayan bir noktası var. Martin zamanında birçok hikaye, şiir, deneme yazıyor. Fakat bütün dergilerden ret cevabı alıyor. Daha sonra şansı dönüyor ve elinde olan -eskiden yazdığı ama geri çevrilen- her şeyi isteyip para teklif ediyorlar. Neticede açlık, sefalet ve uykusuzluk çektiği dönemler geride kalıyor. İsmi duyulup, para da kazanınca herkes yemek davetinde bulunup kendisiyle konuşmak istiyor. İşte o zaman Martin’in beni etkileyen o isyanını okuyoruz: “Ben bunları daha önce yazdım. O zamanlar açtım. Neden ben açken doyurmadınız beni?”
-Spoiler-
Reklam
Eğer bir şeyi sevmediysem sevmedim demektir, o kadar. Şu güneşin altındaki hiçbir sebep sadece türdeşlerim çoğunluk olarak onu beğeniyor veya beğenilmesi gerektiğine inanıyor diye o beğeniyi benim de taklit etmemi gerektirmez. Hoşlandığım ya da hoşlanmadığım şeylerde modayı takip edecek değilim. 
Mahir Ünsal Eriş iyi bir hikayeci. İnsan gözlemlemesi, çevre analizi ve karakteri o çevreye uydurması hikayelerde benim dikkatimi çeken noktalar. Betimlemeleri, olay örgüleri çok iyi kurgulanmış ki ben çoğu hikayesinin kurgudan ziyade gözleme dayandığına inanıyorum. Fazla içten ve fazla bizden geldi bana.
Ankara’yı bilen biri olarak oralarda geçen hikayelerin sokaklarında gezdim, karakterlerin yanında gibi hissettim. Okuduğum herhangi bir yazıda benim için önemli noktalardandır öykünün içine girebilmek, sokaklarında yaşamak ve kişileri görebiliyormuş gibi yanımda hissetmek.
Eriş okuyunca cümlelerimin devrikliğinin bile onunkilere benzemesi de bonusu olsun bana :)
