Merve Yzc
@MerveTheTeacher
“Reading is dreaming with open eyes.”
-dm ile iletişim kuramamaktayım.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kafasını anlamadığım, diline alışma sürecinde olduğum Dostoyevski, 4 öyküden oluşan bu kitabında yine tarzıyla şaşırtmadı.
Havada kalmış, anlamsız gelen, sonu bağlanmamış bazı noktalar var. Öykülerinde; hayatının sonuna yaklaşmış bir hasta, çok zor durumda olan bir karakter ya da çektiği acı yeryüzünde sadece kendisine özgüymüş gibi kahrolan biri var mutlaka. İçim daralmasına rağmen okumayı da bırakamadım.
Bana kalırsa son iki öykü - Dokuz Mektupluk Roman ve Polzunkov- hoş ve eğlenceliydi. Dil olarak basit, olay örgüsü olarak eğlenceli ve anlaşılır.
Dostoyevski’den çok kitap okumuş sayılmam ama okumuş olsaydım da ilk üçe girmezdi bu kitabı.
John Locke ‘tabula rasa’ önermesinde zihnin boş bir levha olduğunu ve bilginin doğuştan var olmadığını, deneyimlerle kazanıldığını iddia eder. Bir bakıma kaderciliğe karşı çıkar.
Martin Eden, deneyimleri ve okuduklarıyla boş olan zihnini doldurmaya çalışır. Locke’un bahsettiği gibi sıfırdan bir boşluk değil fakat kendi kültüründeki, aklındaki boş levhayı her gün yeni bir bilgiyle doldurur.
Başlangıçtaki yabaniliği ve cahilliğiyle yoğrulup şekil verilmeye hazır bir hamur gibidir. Hızlı öğrenme ve yorumlamasıyla çırak yazarlıktan nasıl bir ‘rafine’ yazar olduğunu heyecanla okuyoruz.
Kitap Jack London’ın hayatına paralel, yani yarı otobiyografisi şeklinde yazılmış. Eğer J. London; Martin’in yarısı kadar hırslı, kendine inanan ve zeki bir insan ise başarısı kaçınılmazmış. Yazarlık yolunda düşüşleri çıkışları ile harika bir hikaye.
-Spoiler-
Hikayenin aklımdan çıkmayan bir noktası var. Martin zamanında birçok hikaye, şiir, deneme yazıyor. Fakat bütün dergilerden ret cevabı alıyor. Daha sonra şansı dönüyor ve elinde olan -eskiden yazdığı ama geri çevrilen- her şeyi isteyip para teklif ediyorlar. Neticede açlık, sefalet ve uykusuzluk çektiği dönemler geride kalıyor. İsmi duyulup, para da kazanınca herkes yemek davetinde bulunup kendisiyle konuşmak istiyor. İşte o zaman Martin’in beni etkileyen o isyanını okuyoruz: “Ben bunları daha önce yazdım. O zamanlar açtım. Neden ben açken doyurmadınız beni?”
-Spoiler-
