Merve Azman
@MerveTopcuoglu
33 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsanı birbirinden bağımsız bir çok duygudan duyguya sürükleyen bir okuma oldu! Çok güzel bir başlangıç! Bilgi ve perspektif kazandıran bir yapıt!
Fakat bazı yerlerinde özellikle tamam doğru söylüyor ama alternatif sunamıyor diye düşündüm sıkıcı yerleri fazlaydı! Felsefi açıdan değerlendirilmesi daha doğru olabilir diye düşünüyorum.
Bazı insanlar vardır artık çok fazla okumaktan ve bilmekten ; hatta belki de fazla tecrübe ya da kapasite sebebiyle empatide ölçüyü kaçırır ve doğru yanlış algısını kaybeder! Gündüz Vassaf için de böyle düşündüm! Dünya hassas kalpler için çok zor! Sanki içsel sanrılarını anlatmış hatta kimse okusun okumasın beynini boşaltmak için yazmış gibi geldi!
Güzel miydi? Çok güzeldi! Bilemedim yani!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Devrim önce kendi çocuklarını mı yer?
Osman Balcıgil
Muhteşem bir yazın okudum diyebilirim!
Sayın Osman Balcıgil Hoca'nın kalemini zaten çok seviyorum! Yakın tarihe bir bakayım derseniz ve yüreğiniz de dayanırsa tabi...
Okunası bir kitap, öğretici, eğitici.
Hem geçmiş yaralarımıza, hem de güncel tekerrürümüze bakış açısı geliştirebileceğimiz! Direnişi ve isyankarlığı ve de özgürlük, adalet arayışımızı İçimizdeki devrimci ruhu canlı ve dinç tutmamızı sağlayacaktır!
İçerikle alakalı değil de daha çok hissettirdikleri ile alakalı yazmak istedim. Kitabı okurken dipnotlarını mutlaka değerlendirin derim. Osman Hoca'nın dipnotlarında bahsettiği sevgili Mehmet Ali Birand'ın 12 Mart belgeseli ile eş zamanlı okumaya çalıştım. Belgesel 7 saat 35 dakika! Günlere bölerek hem izler hem okursanız daha faydalı ve kalıcı olacağını düşünüyorum.
Sevgiler....Duygu ve Düşünce
Osman Balcıgil
Muhteşem bir yazın okudum diyebilirim!
Sayın Osman Balcıgil Hoca'nın kalemini zaten çok seviyorum! Yakın tarihe bir bakayım derseniz ve yüreğiniz de dayanırsa tabi...
Okunası bir kitap, öğretici, eğitici.
Hem geçmiş yaralarımıza, hem de güncel tekerrürümüze bakış açısı geliştirebileceğimiz! Direnişi ve isyankarlığı ve de özgürlük, adalet arayışımızı İçimizdeki devrimci ruhu canlı ve dinç tutmamızı sağlayacaktır!
İçerikle alakalı değil de daha çok hissettirdikleri ile alakalı yazmak istedim. Kitabı okurken dipnotlarını mutlaka değerlendirin derim. Osman Hoca'nın dipnotlarında bahsettiği sevgili Mehmet Ali Birand'ın 12 Mart belgeseli ile eş zamanlı okumaya çalıştım. Belgesel 7 saat 35 dakika! Günlere bölerek hem izler hem okursanız daha faydalı ve kalıcı olacağını düşünüyorum.
Sevgiler....BENCE....
Peter Pan düşündüğümüzün aksine bir çocuk kitabı değildir bence! En azından belli bir yaşa kadar!
Kitapta çocukların evden kaçması, bir adaya gitmesi, korsanlarla kanlı savaşları vs. İlk etapta çok ürkütücü düzeyde! Annelik kavramına atfedilen duygular erk sistemin ürünü olduğu bariz bir şekilde belli oluyor.
Wendy karakterinin adada tüm çocuklara annelik yapması, yemeklerini yedirmesi, uyutması, söküklerini dikmesi tamamen kadına dayatılan örneklemeler.
Ve Peter Pan büyümek istemeyen, ukala, mütemadiyen unutan bencil bir çocuk! Yani bence cocuk kitabı değildir, bunca zaman bildiğimin aksine! Çizgi filminden hatırladığım yalnızca sonuydu! Ve evet okuduğumda sonunun çok vurucu olduğunu ve duygulandığımı rahatlıkla söyleyebilirim. Yine de çocuklara okutmaya uygun değil bence!
Yazarın hayatına bakıldığında ise zaten yazarım travması olduğunu anlıyoruz. Ölen abi yerine, anne üzüldüğü için kendini yok saymış ; abisinin kıyafetleriyle yaşamış, kendini unutup abisi olmuş bir çocuk görüyoruz!
Bilemiyorum tabi! Belkide son günlerde ayyuka çıkmış, adalara kaçırılan çocuklar haberlerinden sonra paranoya mı yapıyorum acaba diye de düşünmeme sebep oldu!....
Kendimce...1000Kitap
İki şehrin hikayesi; Pek muhteşem Charles Dickens'in yine pek muhteşem bir kitabıdır. Fransız ihtilali öncesi, ihtilal esnasında ve sonrasına yönelik harika bir geçiş romanıdır. O kaotik dönemi yalın, akıcı ve tek bir bedelini atlamadan hafızama kazımama sebep olmuştur.
Adaletin, adaletsizliğin, umudun, umutsuzluğun, inancın, inançsızlığın.... Tüm tezat duyguların iç içe geçtiği; bedeller ödeyen toplumların günümüze geldiğiğimizde ve bakıldığında öğretilerinin ne kadar güçlü olduğunun gözlerimizin önüne serildiği bir eser.
Hakkında ne söylersem az kalacağı için; övmekle bitiremem! İkinci kez okudum ve inanın ilk kez okuyormuşcasına heyecanla ve merakla ; duygumu hiç kaybetmeden 3 gün içinde bitirdim.
Ve evet en iyi girizgâha sahip romandır benim için de...
Ve ayrıca Sidney Carton bu hikayenin kahramanı sensin!... Tüm hikayelerin kahramanı senmişsin gibi....
Ülkü Tamer 2018 yılında vefat etmiştir. Ruhu şenlensin.... Ve dolayısıyla günümüze de hakim bir yazar olarak; geçmişe de farklı bir perspektifle bakmış, günümüz yansımalarını değerlendirmiştir. Kendisinin yazılarının bir araya getirildiği bu kitapta yemek tariflerinden tutun, mitolojiye... Oradan tutun işte Batıl inançlardan, tarihe... Sürekli boyut değiştirerek çok da ne hissedeceğimizi bilmeden bir yolculuk yapmamıza sebep oluyor.
Kitap tavsiyeleri muhteşemdi. Yazarlar, şairler, yönetmenler, yapımcılar vs... Serdar ortaç ve Bayhan'ı bile anıp geçiyor.
Hangimiz 45 lik değiliz ki? Diye kendime sorduğumda! Ülkü Tamer'in melankolisine çok hak verdim. Bize göre biraz daha fazla melankolik sanırım!
Kitaplardan ziyade 2 kedi anası olarak ben; kediler bölümüne bayıldım....
