Beni az buçuk rahatsız eden tek şey, yemekten tiksinmeme rağmen, açlıktı. Yeniden rezil Bir iştah duymaya başlamıştım, içimde gittikçe artan bir oburluk. Bir şey içimi kemiriyor, sessiz sedasız ve tuhaf, yapacağını yapıyordu. Bir düzine minnacık hayvan vardı sanki; başlarını yana yatırıyor, hafifçe ısırıyorlar, sonra başlarını öbür yana yatırıyor hafifçe ısırıyorlardı; bir an hiç kıpırdamadan duruyor, sonra yeniden başlıyorlardı; gürültüsüz, acelesiz kemirip ilerliyor, geçtikleri her yerde gedikler açıyorlardı...