Bir gün, inşallah, büyük bir yazar olacaksın, dedi. Hasan. Ve dünyanın her yanındaki insanlar senin yazdıklarını okuyacak.
Önemli ve ünlü biri olacaksın diye üsteledi.
"Demek istediğim bu değil, Rahim; bal gibi biliyorsun," diye atıldı. Baba. "Bu çocukta eksik bir şeyler var."
"Evet, gaddarlık."
"Zamanla kendi yolunu bulacaktır," dedi Rahim Han.
"Öfkelisin, çünkü işini devralmayacağından korkuyorsun."
Ertesi sabah Hasan bana kahvaltı hazırlarken, canını sıkan bir şey mi var, diye sordu. Lafı ağzına tıkıverdim: Sen kendi işine bak.
Rahim Han şu gaddarlık konusunda yanılıyordu.
"Ben öyle değildim." Baba'nın sesinden hayal kırıklığı, hatta kızgınlık yansıyordu.
Rahim Han güldü. Çocuklar boyama kitabı değildir. Onları en sevdiğin renklere boyayamazsın."