Merve
@Merve_feslegen
"Bilmek için yaşama, fakat yaşamayı bil"
7 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
SPOİLER! Nihilist bir yazar olan Albert Camus'i Yabancı kitabında,anlamsız bir hayata insanların neden bu kadar anlam yükleme çabasının absürtlüğünü anlatıyor bir nevi aslında. Kitap Meursault'un annesinin ölmesiyle başlıyor. " 'Bugün anne öldü. Belki de dün, bilmiyorum. " diyerek aslında hiçbir şeye anlam yüklememediğini görüyoruz . Meursault, bize dayatılan normların aksine davrandığı için garip karşılanıyor annesinin ölümüne ağlamaması onu insanların gözünde katilliğe kadar götürüyor "Beyler, aynı mahkeme yarın suçların en menfurunu işleyen birini;bir baba katilini yargılayacak, ' diyerek söze tekrar başladığı âna dek sürdü. Onun düşüncesine göre, bu vahşi eylem insanın havsalasına sığmıyormuş. İnsanların adaletinin, o adamı zaafa düşmeden cezalandırılacağını umuyormuş. Ne var ki benim duygusuzluğum karşısında duyduğu dehşetin, öbür suçun kendisinde uyandırdığı dehşeti neredeyse gölgede bıraktığını söylemekten de çekinmiyormuş. Yine onun düşüncesine göre annesini manen öldüren bir adam, kendisini peydahlayan babasını öldüren biri kadar toplumun dışına itermiş kendini. ".Bu bana somut olarak gösterilmeyen şeylerin yokmuş gibi algılandığını gösterdi. Yani herkes yakının ölmesine üzülür ancak bu üzüntü somut bir şekilde gösterilmesi gerekmez(ağlamadan da içinde yaşabiliriz ki belki de üzüntüden kayıtsız da kalabiliriz). Ve kitapta Maursault ansızın(planlamadan, daha önceden düşünmeden) bir adamı öldürüyor zaten mahkemede de bundan dolayı yargılanıyor ancak annesinin ölümüne kayıtsızlığı ve annesinin ölümünden bir gün sonra romantik bir ilişkiye başlaması onu insanların gözünde daha suçlu bir konuma getiriyor. Özetle Yabancı, nihilizmi ve toplumu reddedişini anlatıyor. Güzel kitaptı
"Zihnim dağınık olsa da zaman zaman müdahale etmeyi deniyordum,bunun üzerine avukatım, 'Susun! Davanız için böylesi daha iyi, 'diyordu. Davamı beni işe karıştırmadan görüyorlardı sanki. Her şey ben araya giremeden olup bitiyordu. Kaderim benim fikrim alınmadan yazılıyordu. "
"... Dostoyevski ya da Voltaire'in eserlerinin birinde, birisi ' Eğer Tanrı olmasaydı bile insanoğlu onu icat ederdi, ' demiş. Şuna derinden inanıyorum ki, ölümsüzlük olmasa bile yüksek insan aklı ölümsüzlüğü er ya da geç icat edecektir. "
