Merveee
@Merve_ogretmen
“Oysa kitaplardan bahsederken sesin ne kadar farklıydı.”
Uzun zamandır bir kitaptan bu kadar alıntı yapmamıştım o nedenle kitap için bir inceleme yazmak da istiyorum .
Goriot Baba'nın girişinde kitabın son derece gerçek hisler içerdiğini anlatan cümleler mevcuttu, okuduktan sonra bu cümlelerin hakkının verildiğini düşünüyorsunuz .
Kitabın temelinde eşinin vefatından sonra bir babanın tüm hayatını kızlara adayışı anlatılıyor. İki kızına tüm servetini harcayan , kızlarını evlendirdikten sonra bir pansiyona yerleşen Goriot Baba ve çevresindekiler üzerinden olaylar işleniyor.
Kitabın bir diğer karakteri de Eugene de Rastignac. Asilzadeler arasına girmeye çalışan genç öğrenci üzerindense gençliğin hırsları , içlerine dahil olmadıkları hayata duyulan özenme duygusunu görüyoruz. Bu kadar hayranlık beslediği ve aralarına dahil olmaya çalıştığı asillerin çoğu ise duygusal bağdan yoksun, hayatını gösterişe adamış insanlar silsilesi .
Kitap karşılıkız sevgiyi derinlerde hissettiriyor. Sevildiğini bilen ve bundan şüphe duymayan insan çok cesur davranır cümlesi bu kitaptan sonra daha da inandırıcı geliyor . Bir baba kızları için bu kadar çabalarken onların içlerindeki duygusuzluk, tamah etmezlik bana insan o kadarını da yapmaz dedirtse de olaylar ve duyguların yansıtılmasını hayatın tam içinden buluyorum.
Dışarıya parlaklık saçan bir çok insanın içindeki çürümeyi sadece yakınına gelince anlıyorsunuz . Gerçek hayattaki insan ilişkilerine, aile bağlarına ve toplumun yapısına sağlam eleştiriler yapmak isteyen her insan bu kitaptan bir alıntı bulabilir.
Bu kadar geç okumayı bir hata olarak görüyor ve okumanızı tavsiye ediyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Şermin Yaşar'ın okuduğum ikinci kitabı ''Deli Tarla '' Bu seferki bir öykü kitabı ve bana göre yazar öykü konusunda çok çok daha iyi.. Romanını okurken aile içindeki duyguları gerçekçi bir biçimde yansıtmış çoğu zaman gerçekten yaşanılan olaylara değinmişti.
Bu kitaptaki öykülerde ise başına tuhaf olaylar gelen insanlar , büyük acılar yaşayanlar , bir evin penceresinden hayatı izleyerek bir ömür geçirenler , umutları, hayalleri , korkuları , yalnızlıkları ve yalnız bırakmışlıkları olan insanlar var .
Yazar her öyküde merak uyandırmayı başarmış , anlatılanlar farklı geldiği kadar yan sokakta yaşanmış kadar da gerçekçi. Hemen bitmesini istemediğim bir kitap ve dürüst olmak gerekirse öykülerinden en çok keyif aldığım bir yazardı .
Keyifli okumalar dilerim.
Beni Ağlama Hakkından Yoksun Bıraktılar
Bu kitabı kitap sayfalarında çok fazla görmüştüm fakat alıp okumamı sağlayan detay bir instagram gönderisinde öğretmenlere tavsiye edilmesiydi .
Gerçek bir hayat hikayesinden esinlenerek yazıldığını ise kitabı okumaya başladığımda öğrendim .
Kitabın ana karakteri Diana . Annesi onu doğumda terk ediyor ve bir ay sonra artık neye karar verdiyse geri alıyor. Boşanma aşamasında olduğu eşiyle de barışıyor ve Diana'yı da alarak eşine geri dönüyor.
Kitapta Diana'nın etrafındaki insanların gözlemlerini okuyoruz. Anneannesi , teyzesi , öğretmenleri , okul müdürleri ve yer yer de abisinin gözünden Diana'yı inceliyoruz.
Ne yazık ki ortada ispatlanamayan bir şiddet ve istismar var. Herkes her şeyin farkında fakat kanıtları olmadığı için bir sonuç alınamıyor.
Her seferinde bir öncekinden daha ağır yaralarla , yanıklarla ve morluklarla okula gelen Diana başına gelenleri sakar olmasına bağlıyor. Anne baba ise oldukça profesyonel. Okula her geldiklerinde mükemmel bir aile tablosu çiziyorlar .
Çocuklarının bağışıklığı oldukça düşük ve sık sık yaptığı kazalarla kendine zarar veriyor. Ortada ters giden bir durum yok çünkü eğer şiddet görseydi bu diğer çocuklarda da belli olurdu. Diana'nın kardeşlerinde de şiddete dair hiçbir şüphe yok.
En çok üzüldüğüm nokta ise Diana'nın da başına gelenlere hep aynı cevapları vermesi ve fazla kurcalayan herkese karşı öfkelenmesi. .
Çok sarsıcı bir kitap olduğunu düşünüyorum. Öğrencilerimin hiçbirinin bu tarz şeyler yaşamamasını dilerim. Üstüne konuşulacak çok fazla şey var ama emin olduğum şey anne baba olmanın kesinlikle belirli şartlarının olması gerektiği. Diğer türlü kendisine karşı bile acıması , saygısı olmayan insanların küçücük çocukların hayatlarını cehenneme çevirişlerini izliyoruz.
Kendisi kısa ama ne yazık ki etkisi oldukça
''Bu kadar büyük acılar bu kadar küçük çocukların dilinden dökülmemeli..''
Okuduğum kitaplar arasında diğerlerine nazaran aklımda ve kalbimde en çok iz bırakan, ana karakterleri küçük çocuk olan kitaplar .. Bunu neden açıklama ihtiyacı duyduğumu incelememi okuyunca anlayacaksınız ..
Paris'te yaşlı bir hayat kadını olan Madam Rosa'nın , diğer hayat kadınlarının sefalet içindeki çocuklarına bakarak para kazanmasını anlatan ilginç bir kitap..
Anneleri tarafından bu kadına bırakılan çocukların çoğu bir daha ne annelerini görür ne de babalarının kim olduğunu öğrenme fırsatları olur.
Madam Rosa'nın yanına verilen Momo kendi adıyla Muhammet de bu çocuklardan biridir ve henüz 10 yaşındadır.
Yahudi soykırımından kurtulan emekli hayat kadını Rosa ve müslüman bir Arap olan Momo 'nun aralarındaki bağı , göçmenlerin hayatını, suçluları , yoksulluğu ve yalnızlığı son derece içimizde hissettiren bu kitap bir çocuğun dilinden bize aktarıldığı için de ayrıca iz bırakıyor.
Çok farklı ve uçlarda olan bir hayatın içine dalıyoruz ve şartlar ne olursa olsun yaşından büyük sorumlulukları da olsa bir çocuğun korkularının , yalnızlığının, tutunacak bir dala olan ihtiyacının dünyanın her yerinde aynı olduğunu görüyoruz.
Kendisine bakan bu yaşlı kadına olan sadakat duygusu, her ne kadar diğer çocuklar gibi bir ailesi olmasını istese de Madam Rosa'yı kaybedecek olmanın Momo'nun kalbinde yarattığı korku ve onca imkansızlık içinde ne olursa olsun elinden geleni yapma çabası insanı derinden etkiliyor.
Eleştiri odağı olmaya açık ,son derece uçlarda kurgusu olan bir kitap fakat yan sokakta yaşanmış kadar da gerçekçi . Bu hikaye ve Momo sizde derin bir iz bırakacak.
İyi okumalar dilerim..
Boğaziçi'nde yaşayan ve o dönemde eğitimini tamamlamış olan ana karakter Macit memuriyet için gönderilme ihtimali olan yerleri gördükten ve bu konumların yaşadığı yere uzaklığını ve yaşam şartlarını da gözden geçirdikten sonra kendisinin sabit bir yaşamı gerektiren memurluğu yapamayacağını fark eder.
Kendisi Boğaziçi yalılarında oldukça havai bir şekilde zaman geçiren, gönül ilişkileri konusunda ise çapkın olan ve birçok genç kızın kalbinde yaralar açan bir gençtir. Eğitimini tamamladıktan sonra da kendini bu tarz maceralara atar.
En büyük eğlencesi genç kızların kendi aralarındaki eğlence anlarını gözetlemek hatta bunu gizlice yaparak bundan da oldukça keyif almak olan Macit bir gün gözetlediği yalılardan birindeki genç kıza yani Humret'e aşık olur. Bir gece Humret'i gözetlerken denize düşmesi sonucu hayranlığı ortaya çıkar ve Humret'ten aldığı karşılıkla aralarında insanlardan uzak , doğayla iç içe oldukları gayet masum ve yoğun bir aşk hayatı başlar .
Macit'in karakter gelişimi bence Humret' e aşık olduktan sonra şekilleniyor. Humret'e olan aşkı ve ilişkileri devam ederken Çanakkale'de savaş başlıyor ve Macit de yedek subay olarak cepheye gönderiliyor. Kitabın başlarında oldukça burnu havada ve vurdumduymaz olarak tanıdığımız Macit büyük bir gönüllülükle ve milli duygularla görevini yerine getiriyor. Cephede yaralanan Macit iyileşmesi için evine gönderiliyor ve bu süreçte de Humret her şeyi göze alarak Macit'le ilgileniyor.
Macit Humret'e evlilik teklifi ediyor fakat kendisi bu süreçte de yeni bir cepheye gönderiliyor. Evlilikleri ertelenen iki aşığın kavuşmaları Macit'in cepheden dönmesine kalıyor.
Bundan sonraki süreçte ise Macit savaşta esir düşer , esir düştüğü kamptan kaçarak , Türklere karşı sevgisi olan bir prensin yanına sığınır ve onun
