Merve
@Merveben_
Doğdu, büyüdü, okudu, yazdı. Okulda yazdı, gazetede yazdı, bir kanepenin köşesinde, bazen bir otobüs durağında.
57 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
İçinde özel birşey olduğunu hissettim. Diğerlerinin arasından alıp özenle ayrı bir yere koydum, diyeceğim. Koydum ama çok geç kaldığımı bilerek, içindekilerin, onca yola, onca sarsıntıya dayanamadığını sezerek.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Uyku ile uyanıklık arasında, her şeyin eşiğinde durabileceğin o bitimsiz zamanda göğüs kafesime karanlık kondu. Önce sızamadı içeri, döndü durdu. Sonra başladı fısıltılar, karanlığın içindeki gölgeler kulaklarımı aşıp kafesinde çile çeken kalbime fısıldamaya başladı. O kadar yalnızdım ki, 'korkuyorum' diyebildim sadece. Birisi geldi 'korkma' dedi. Umudum yeşermişti. "Korkma, korkunun ecele faydası yok". Bu kadar acımasızdı insanoğlu.
Kabul et rahat et. Ne kolay demesi. Evet, değiştiremeyeceğin şeyleri kabul etmek de zor. Değiştiremeyeceğin ve artık bu sebeple yapamayacağın bir şeyi kabul etmek demek, onunla ilgili umut etmemeyi ve hayal kurmamayı da içerir. Var mı o kadar güçlü bir yüreğin?
Kaybettiği bir olasılığın, fiziksel ya da ruhsal, yasını tutan bir insana "Bir de sen mi yaşıyorsun canım" demek çok vicdansızca.
Hayır, ben delirmedim.
Sizin de aklınızı başınıza getirmedim.
Ben yalnızca, kaldırabileceğimden
Daha fazlasıyla haşır neşirdim.
Dünyadaki konumumu belirlemem için duygularımı taşıyabilecek kadar güçlü bir kalbe ihtiyacım var.