Merve Gündoğdu
@Mervegndgdu
Selam herkese! Tiyatro okumayalı uzun bir zaman olmuştu. Moliere'den okuduğum ilk eser oldu Cimri. Devamı da gelecek gibi duruyor.
Cimriliği en uç noktada yaşayan bir baba Harpagon. Aynı zamanda da oğlu ile aynı kıza aşık oluyor. Harpagon o kadar cimri birisi ki çocuklarını bile bezdiriyor kendinden. Hayatta en değer verdiği şey de tahmin ettiğiniz üzere para.
"Dur! Yakaladım. Ver paralarımı haydut! Eyvah! Benmişim yakaladığım." Bu cümlelerin trajikomikliği bile anlatıyor Harpagon'un cimriliğini esasen. "Bir insan bu kadar da cimri olamaz." dediğiniz anda sizi şaşırtabilecek birisi Harpagon.
Dili sade, oldukça da akıcı bir eser. Gayet keyifle okudum. Sizlere de tavsiye ederim. Keyifli okumalar
Reklam
Öncelikle merhaba! Bu kitap kesinlikle favorilerim arasında yer edindi. Sonunda neler olacağını merak edip durdum sürekli. Bence çok iyi bir bilimkurguydu. Tekrar tekrar dönüp okuyabileceğim bir kitap oldu.
Konusuna gelecek olursak; 20. yüzyılın sonlarında Amerika ve Rusya arasında bir yarış başlıyor, uzaya çıkma yarışı. İki ülke de uzaya ilk çıkan, diğer gezegenleri ilk keşfeden olmak isterken, planlarında olmayan şeyler gerçekleşiyor. Uzaydan ziyaretçileri ağırlayan dünyamız yeni bir evreye adım atıyor. Gelen kişilere "hükümdarlar" diyorlar.
Hükümdarlar sayesinde bilimde farklı bir boyutu görüyor insanoğlu. Savaşlar da son buluyor. Barış dönemi başlıyor. Tam bir ütopya havasında devam ediliyor. Ancak distopyaya da kayıldığı olunuyor. Ütopya ile distopya arasında incecik bir çizgide devam ediyor olaylar.
Ben okurken çok zevk aldım. Bence siz de alıp okuyun. Dediğim gibi sonunda neler olacak diye çok merak ettim. Açıkçası kendi sonumuzu da düşünüp durdum. Acaba biz insanoğlunu neler bekliyor ilerleyen zamanlarda? Keyifli okumalar :)
Hukukçu Armand ile yosma Marguerite'nin kısacık bir sürede oluşan tutkulu aşkı anlatılıyor. Yazarın kendi yaşamının, bu aşk hikayesinin kaynağı olduğu söyleniyor sunuşta. Yaşananların gerçek olduğunu düşünmek, okurken insanı çok etkiliyor.
Çoğu önyargıya kafa tutuluyor kitapta. Yosmalar aşık olamaz mı? Onların da haklı oldukları kısımlar olamaz mı? Sırf para veriliyor diye bütün ruhu da mı satın alınmış olunuyor? Hiç mi söz hakları yok? Hiç değer verilmemeli mi onlara? Yaşadıkları zorluklar göz ardı mı edilmeli?
Marguerite, ilk tanışmada Armand'a alaycı bir tavırla yaklaşıyor. Çünkü ona yaklaşan herkes gibi olduğunu düşünüyor Armand'ın. Daha sonrasında Marguerite hastalanıyor. Armand, adını yazdırmadan 2 ay boyunca her gün nasıl olduğunu öğrenmeye gidiyor. Güzeller güzeli Marguerite ikinci karşılaşmada inanıyor Armand'ın aşkına ve kendisi de aşık olmaya başlıyor. Marguerite'in kendi içerisinde yaşadığı çatışmalar, çevresinin baskısı, önyargılar çok güzel bir şekilde anlatılıyor.
Alexandre Dumas Fils, kendi hayatında tanıdığı Marie Duplessis'den esinlenerek yazmış kitabı. Marie de zengin erkeklerle beraberlik yaşamış biri. Yazıldıktan sonra birçok tiyatro tarafından reddediliyor Kamelyalı Kadın. Sonunda biri tarafından sahneleniyor ve ünlenmeye başlıyor.
Çok sade bir dille yazılmış. Okuması oldukça sürükleyici. Anlatılan aşk da inanın okuyanı çok etkiliyor. Yazar kitabı bitirirken şunları söylüyor; "Günahın savunucusu değilim, ama duasını duyduğum her yerde, soylu acının yankısı olacağım." Keyifli okumalar :)
Yeni bir Jack London kitabıyla geldim bugün. İliklerinize kadar işleyecek soğuğun içerisinde hayatta kalma mücadelesi anlatılıyor. Jack London bunu çok güzel bir şekilde başarmış. İncecik bir kitap olduğuna bakmayın. Kesinlikle siz de karakterlerle birlikte çaresiz kalıp, onlarla birlikte bir çözüm üretmeye başlayacaksınız.
Betimlemeleri çok sade. Okuması çok kolay ve keyifli. 3 tane hikaye barındırıyor kitap içerisinde. Elinize alıp bir solukta bitirebileceğiniz bir kitap.
Doğanın, soğuğun ve bilmediğiniz bir çevrenin içinde hayatta kalmaya çalıştığınızı düşünsenize, insanın eli ayağına dolaşır. Soğukta yapılacak ilk iş de ateş yakmak tabi ki. Kitabın adı da buradan geliyor. Soğuk havalarda okunabilecek kitaplardan. Ben severek okudum. Size de keyifli okumalar :)
Yılın son kitabı da bitti. Sefiller'in yeri her zaman farklı bir yerde olacak artık. Okuması keyifli bir serüven oldu. Sıkıldığım kısımlar olsa da genel olarak akıcıydı.
Jean Valjean isimli eski kürek mahkumunun hikayesi başta olmak üzere birçok kişinin hikayesi yer alıyor kitapta. Fantine, Cosette, Marius, Thanerdier, Javert... Hepsi özenle düşünülmüş karakterler. Anlatılanlar insanın yüreğine işliyor adeta.
Konuya gelecek olursak; Jan Valjean ekmek çaldığı için kürek mahkumu oluyor. Kaçma deneyimleri ile bu ceza uzadıkça uzuyor. Cezasını tamamladıktan sonra ise kimse onu bulunduğu yerde istemiyor, çünkü kürek mahkumu. Jan Valjean tanıştığı bir piskopos sayesinde kendi ile birlikte etrafındaki insanların da hayatına dokunmaya başlıyor.
Bunların yanı sıra dönemin tarihi de anlatılıyor. Waterloo savaşı, Fransız devrimi gibi çarpıcı tarihi olaylar mevcut. Öyle kısa kısa da anlatılmıyor. Bu kısımları okurken sıkıldım açıkçası ancak çok bilgilendiriciydi.
Çocuk işçilerden tutun da hayata tutunmaya çalışan kadınlara kadar çok şey anlatılıyor bu kitapta. Sisteme yönelik güçlü bir eleştiri söz konusu. Siyaset, din, toplumun yapısı, savaşlar... İnsana, insan olduğunu hatırlatan bir kitap oldu benim için. Çoğu olayın da gerçek hayattan alınmış olması insanı üzüyor. Böyle hayatlar vardı sonuçta tarihte ve bu insanları konuşmaya, onlar için bir şey yapmaya çalışmamakla birlikte, daha ileri bir boyut olarak görmeye bile tahammül edemiyoruz.
Başta da dediğim gibi yer yer sıkılmış olsam da çok keyifli bir serüvendi. Kesinlikle okunması gereken bir klasik. Herkese keyifli okumalar :))
Reklam