Sonsuz uzayda ve sonsuz zamanda sonsuz derecede küçük parçacıklar,sonsuz bir karmaşıklık içerisinde biçim değiştirirler ve siz bu dönüşümlerin yasasını anladığınızda,yeryüzünde niçin var olduğunuzu da anlamış olacaksınız.
Pek çokları mutluluğu insandan yüksekte ararlar,bazıları da daha alçakta.Oysa mutluluk insanın boyu hizasındadır.Unutmayın,yarın kimseye vadedilmemiştir.
Bence en büyük kötülüklerimiz küçük yaşımızda belirmeye başlar ve asıl eğitimimiz bizi emzirip büyütenlerin elindedir.Çocuk bir tavuğun boynunu sıkar,kediyi,köpeği oyuncak edip yara bere içinde bırakır;anası da ona bakıp eğlenir.Kimi baba da oğlunun müdafaasız bir köylüyü,bir uşağı öldüresiye dövdüğünü,bir arkadaşını kurnazca aldattığını gördüğü zaman bunu yiğitlik belirtisi sayarak sevinir.Oysaki bunlar zalimliğin,zorbalığın,dönekliğin asıl tohumları,kökleridir;çocukta filizlenir,sonra alışkanlığın kucağında alabildiğince büyüyüp gelişirler.