Merve İpek
@Mervepek
İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık.
Şu anda okuduğu kitaplar
Öyle bir noktadayım ki ne bugüne değin olduğum kişi ne de olabileceğim yeni kişi olabiliyorum.
Kitaplığımda varlığını dün farkettiğim,ne zaman ve nasıl beni bulduğunu hatırlayamadığım o kitap. Livaneli'nin ütopyasından bugünümüzün distopyasına ithaf edilmiş adeta. Yaşamın kaosundan sıyrılmış,Toprak Ana'nın bütün güzelliklerini sunduğu,hepimizin hayalini kurduğu huzurlu,sakin ve iyi insanların yaşadığı o son insani köşe,cennet ada anlatılıyor. Ta ki insanoğlunun hükmetme ve yönetme dürtüsünün getirdiği hırs ve saf kötülüğün adaya giriş yaptığı güne kadar. Hayat seçimlerimizden ibaret dediğimiz ama sustuğumuz,yeri geldiğinde susturulduğumuz,gördüğümüz ve katlandığımız,katlanamadığımız için görmek istemediğimiz her şey bizi olmaktan korktuğumuz o adaya götürecektir muhakkak. Kılavuza gerek görülmeyen o köydür, Son Ada.
"Zaten bir yerde kötülük varsa,oradaki herkes biraz suçludur."
"Hayattan öğrendiğim bir şey var. Her yerde kötülük çok kuvvetli ve zor yeniliyor. İyilik daha zayıf kalıyor."