Merve deniz
@Mervmaid
Kitapta yalnızlık hissi teması çokça işlenmişti Londra gibi büyük bir şehirde hayatın akışı içinde kaybolduğu.
Yabancı bir yere alışamama hisini çok iyi anladım ben de doğduğum büyüdüğüm memleketimden yıllardır uzaktayım. Bu açıdan yazarla empati kurdum. “Bu hasreti neden bir türlü üzerimden atamıyorum bilmiyorum. Neden bir yer başka bir yerin yerine geçemiyor?” Sorusunu soruyor kitapta.
Mektupları 2 kez yazması dikkatimi çekti gerçek duygularını yazdığı mektupları asla göndermiyor bunlar genelde sonu sitemle biten mektuplar oluyor, yeniden başlıyor havadan sudan yazdıklarını gönderiyor.
Yazarın duygularını samimi bir şekilde okuyucuyla paylaşması hoşuma gitti. Karşılık beklenmeden gösteriş amaçlanmadan yapılan iyilik gerçek iyiliktir bence
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“İnsan denilen yaratığın zihninde yer etmiş olan; kendi renginin, inancının ve siyasetinin en doğrusu, en iyisi olduğuna ve dünyanın dört bir yanına dağılmış diğer tüm insanların kendisinden daha talihsiz konumlara sahip olduğuna inanmasını sağlayan o yaygın dar görüşlülük, Ruth’da da vardı. “
Deliliğin Dağlarında benim için zihinsel olarak doyurucu ve etkileyici bir deneyim oldu. Yazarı atmosfer kurma konusunda başarılı buldum. Mekânsal tasvirler ve coğrafi detaylar beni hikayenin içine çekti. Anlatı düzeyinde biraz sabır gerektiren bir eser. Yazarın evrenine dair merakım daha da arttı. Şimdi sıradaki hedefim Bilinmeyen Kadath’a Düş Yolculuğu. Kitaptaki karakter helikopterden geri dönüp bakmış ve Kadath ülkesini gördükten sonra akıl sağlığını yitirmişti nasıl bir yer acaba.
Özellikle hikâyenin Antarktika’da geçmesi çok hoşuma gitti; o gerçek, ulaşılması zor coğrafya anlatıya etkililik katmış. Soğuk, sessiz, ıssız bir yerde geçen olaylar zaten başlı başına ürkütücüydü. Antarktika’daki keşfedilmemiş yerler olma olasılığı da bana makul geldi; orada hâlâ bilinmeyen pek çok şey olabilir ve bu, hikâyeye daha fazla gerçeklik katıyor.
Kitapta jeoloji, evrim ve tarih öncesi çağlarla ilgili verilen bilgiler benim için ayrıca çok keyifliydi. Teknik kısımlar genelde okuyucuyu zorlayabilir ama ben bu bölümleri büyük bir ilgiyle okudum. Bilimsel anlatım hikâyeye ciddi bir derinlik katmış.
Ancak yaratıklar ve doğaüstü varlıklar pek korkutucu gelmedi bana. Sanırım uzaylılara ya da doğaüstü varlıklara inanmadığım için, bu öğeler bende aynı etkiyi yaratmadı. Lovecraft’ın korku anlayışı daha çok bilinmeyenin yarattığı gerilim üzerine kurulu, o yüzden fiziksel canavarlardan ziyade, metnin oluşturduğu psikolojik atmosfer beni daha çok etkiledi.
Kitapta bahsedilen yıldız başlı kadim eskileri kafamda canlandıramadığım için çizimini buldum. Lovecraft evrenindeki fantastik ögelerin çizimleri için web sayfası bile oluşturmuşlar :)
