Meryem
@Mery3mOz
''Yaşamaya başlamadan önce ölümün gözlerinin içine bakmak zorunda kaldım. Yaşamak için ölmek gerekiyordu.'' Irvin D. Yalom
Küçük kız Momo
Annem ve nenemler hep diyordu, eskiden çok iş yapardık gün bitmezdi, şimdi hemen akşam oluyor.
Zaman kavramı herkes için farklı her dönem için farklı sanırım. Hastanede beklerken geçmez bir sınavda hemen geçer zaman.
Kitapta en sevdiğim zamana değinilen yer ise, bir adım, bir nefes, bir süpürge. Dengeyi çok güzel özetlemiş. Hayatta iş kadar aileye, eşe, dosta zaman ayırmak, kalpten dokunuşlar yapmak. Hepsi bir bütün aslında. Günümüzde başarılı olmak için çok çalışmak gerekiyor evet ama başarı nedir? Masa başında çok para kazanmak mı? Çok fazla inşaatta ev yapmak mı? Kitap bu konulara çok güzel değiniyor.
İnsanın kalbi, vicdanı huzurlu olamadıktan sonra her şey boş. Bunun farkında olarak yaşayabilmeyi diliyorum herkese.
Her yaşa hediye dilebilecek bir kitap :)
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitabın konusunu ve önemini bence kitabın sonundaki gibi bir durumla yüzleştiğimizde anlayabileceğiz. Günümüzdeki israfın maalesef haddi hesabı yok. Bu çok iyi bildiğimiz ama önemsemediğimiz bir konu olmakla beraber bu kitap farkındalık uyandırıyor.
Yalnız ben kitabı okurken günümüz Türkiye’sini, ailemi, arkadaşlarımı, komşularımı da gördüm. Buzdolabı vatandaşlarının diyaloglarında sağcı solcu tartışmalarını, yaşadıkları hayatta ailemde yaşanan kötü anıları nasıl aile içinde unutarak yaşamamız gerektiğini, kendi aralarındaki sınıf farkını gözetmelerinde arkadaşlarımı ve akrabalarımı gördüm. Kitabı okurken bir buzdolabına bir hayatıma gidip geldim. Gelecekte bu kitap okunduğunda gerçekten bu çağa ayna tutacaktır.
Tavsiye edebileceğimiz ve hediye olarak okullara, kütüphanelere gönderebileceğimiz bir kitap.
Ülkemizde gastronomi edebiyatında genç bir yazarın farkındalık aşılayan bir eser vermesi de ayrıca gurur verici.
Emre Turan’a sevdiği ‘yazma’ yolculuğunda başarılar diliyorum.
Şimdi ve yakın gelecekte insan yapısının nasıl bozulmaya çalışıldığı ve bozulabileceğini bilimsel verilere de dayanarak aktaran yazar, kitabın sonunda alınacak önlemleri kendi bakış açısından vermiş. Şahsen yapabileceğim bu kitabı ulaşabildiğim herkese tavsiye ve hediye etmektir. Anne, baba ve öğretmenlerin kesinlikle okuması gerektiğini düşünüyorum.. Bilgilenmek adına herkesin okuması gereken bu kitaptan bilmediğim çirkinlikler kötülükler öğrendim. Yani bu kitaptan mı bilmiyorum, gördüğüm sağlık tedavisi var ve ağrılarım çok arttı. Saç baş yolduran bir kitap. Kendinizi güçlü hissettiğinizde okuyun bence. Benim gibi çöküş yaşamamak için. Sevgiler.
Konu derin.
Selam,
İrade terbiyesi üzerine yazılan bu eser, dört yüz sayfaya yakın olmasına rağmen hiç tekrara düşmeden kaleme alınmış olması benim açımdan takdire şayan. Bu da kitabın daha akıcı olmasını ve her sayfayı çevirirken merak uyandırmasını sağladı.
Fiillerimizin geneli için iç (nefs) ve dış (çevre, aile, okul vs) bir takım sebeplerin ve şartların emri altında olduğunu hatta esiri olduğunu söyleyen yazar, bu iç ve dış sebepleri güzel bir surette seçip düzeltir ve eğitirsek aynı zamanda manevi eğitimimizin de gerçekleştirilmiş olacağından bahsediyor.
Aslında üzerine konuşulacak çok başlık olan bu eserde dikkatimi en çok çekenleri paylaşmakla yetineceğim.
Nefis terbiyesinin mevcut ahlakın değişip değişmemesine bağlı olduğunu söyleyen yazar ahlakın değişebileceği düşüncesine bir çok örnek vermiş. Aksi yönde düşünürler olmasına karşı değişimin mümkün olduğunu bir paragrafta şöyle bir cümle kuruyor; bir veremlinin çocuğu veremli olarak doğmaz, fakat vereme aşırı bir yatkınlık gösterir. Günümüzde de genlerden gelen yatkınlıklardan çok bahsedilir. Yazar böyle bir yatkınlık varsa da kısacası bunu yapma zorunluluğumuzun olmadığından, fiillerimizi hayra ve fazilete, çalışma ve gayretle yönlendirirsek olgunluğa erişebileceğimizi söylüyor. Bunun için de irade terbiyesini batı düşünürlerin alıntıları ve kendi deneyim ve bilgileri ile anlatıyor kitabında.
Duygular ile irade arasında ki ilişkiden bahseden yazar, iradenin duygular olmaksızın hiç bir işe yaramadığını, heyecanlı ve tesirli komutlar oladıkça iradenin etkisiz kalacağını söylüyor. Duygularımızı da ideallerimizi gerçekleştirme yolunda ki irade terbiyemiz üzerinde nasıl kullanmamız gerektiğini anlatıyor. Eğer bir fiil gerçekleştiremiyorsak yeterli duyguyu besleyip harekete geçemediğimiz ortaya çıkıyor. Bu gibi durumlarda
Ben de, Kirke
Kirke..
Dünyalarımız çok farklı olsa da benzer çok özelliğimiz var Kirke ile..
Biçilen kalıplarda kalmayan, kendi dünyasını kuran, geliştiren..
Ne kadar kalıpları aştığımızı düşünsekte yine de bir kalıbın içindeyiz. Dışarıdan Kirke’ye bakınca kendimde bunu gördüm.
İnsana verilen bu cüzi irade.. insanı ne kadar da özgür hissettiriyor :)
Hayata teslim olmak mı? Hayatı zorlamak mı?
“…O kadar uzun süredir yaşlı ve müsamahasızdım ki. Pişmanlıklar ve seneler beni yekpâre bir taş gibi biçimlendirmişti. Ama sadece döküldüğüm bir kalıptı bu. O biçimde kalmak zorunda değildim.”