Meryem Atalar
@MeryemHanHanim
2 Temmuz
12 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu böyledir hikâyesinde ki son sahne olan lunaparkın çıkış kapısının yerini bildikleri halde karakterler bir türlü bulup parkın içinden dışarı çıkamıyorlar ve saat sürekli gece onbirden başka bir vakti gösteremiyor. İçinde bulundukları telaş ve panik olma durumu tıpkı bana; bizlerin de bir senedir içinde bulunduğumuz pandemi koşullarının yaşattığı birbiri ardınca süregelen ve hiç geçmeyecek gibi hissettiren benzer duyguları anımsattı.
Umarım bizim hikâyemiz güzel biter. Sağlıkla...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gogol'un kaleminden sade bir öykü... Şatafatlı bir Bulvar 'Neva Bulvarı'. Içinde bol ışıklı, süslü vitrinleri barındırıyor ve günün her saatinde kendine çekebilecek kesimden insanlara eşlik ediyor. Sabah saatlerinde işlerine gitmek üzere olan çalışanlar, öğle vakitlerinde murebbiyeleri ile vitrinlere bakarak yol alan küçük hanımefendiler, akşam vakitlerinde ise çoğunlukla ışıltılı endamına katılıp dolaşan beyler yer alıyor.
Içlerinden iki subayın peşine takılıp Neva Bulvarı'nda başından geçen ve sonu hazin biten öyküsünü okuyoruz. Elbette Gogol'un hâkimiyetini anlatıcı tanık üzerinden sıklıkla hissederek ilerliyoruz. Subay beylerden birinde öne çıkan özellik narsizim iken, diğerinde durum tam tersi olarak çekingenlik; durumu içinde yaşama olarak gözlemliyoruz. Olaylar tam da karakterlere göre nihayetine erdiği vakitte Neva Bulvarı tüm ihtişamı ile yine bolca ışıklı ve aldatıcı olarak yer alıyor iken Gogol okurlarına Neva Bulvarında uzaktan gördüğümüz insanların yaşantılarında ki gibi olmadıklarını ve hanımefendilere dikkat etmelerini ekleyerek sonlandırıyor.
