-Ban neden katlandığını anlamıyorum.
-Sana katlandığımı düşünürsen anlayamazsın. Sana hapsolduğumu düşünmeyi dene.
-Bu benzetme çok daha vahim... Hapsolduysan kapıları açmayı denemelisin.
-Ben hapishanesine aşık bir mahkumun Helya Alaz. Beni esaretimden edecek her canlıya savaş açabileceğimi unutma.
"Geceyi sarstı şafağı doğurdu ve büyük bir gürültüyle koptu çığlık tan yerinde.
Kadın düştü. Bilinci parmaklarının arasında eriyip giderken anıları kayba kapılıp boğuldu. Ve tam bu anda varlığını ağaçların karanlık gölgesine saklayan genç adam, bir zamanlar kadının ona söylediği cümleleri tekrar etti. Bu da bir çığlıktı, kelimelerin ardına saklanarak ehlilleştirilmiş bir çığlık...
Önümde boylu boyunca uzanan bir uçurum, ben o uçuruma yürüyorum. Adımlar benim, kaybı gören gözler benim, beden benim bedenim... Ama yürüyen ben değilim."