Insan Yalansız yaşayamaz . Ölümün bile arkasına yalanlar dayar ki ona tahammül edebilsin. Gel gelelim ben başımın altına rahat bir yastık gibi koyabileceğim tek bir yalan bulamıyorum. Neden mi? kendimi inandıramıyorum işte...
Mesele, bu dünyada mevcut gizli dünyanın eşiğini, anladığımız
ve anlayamadığımız arasındaki görünmez geçidi aşmakta, bir sı-
nr aşma deneyimi, bastırılmış anıların geri dönüşü manzaray
değiştirir, eksik olduğunu hissettiğin o önemli yapboz parçası
ortaya çıkar, resim farklı bir şekilde aydınlanmış görünür, eski
olanın içinde yönünü yeniden bulman gerekir, tıpkı doldurulmuş
bir yastığa düğme dikmek gibi, iğneyi karşıdan çıkarıp ipi gerdi-
ğinde tüm yastık birdenbire şekil alır.
Gibi olan hiçbir şeye tahammülüm yok benim, teslimiyet gibi görünen Tanrı kompleksine, inanç gibi görünen histeriye, kentli Gibi görünen kasabalılığa, yarım olan hiçbir şeye.