(Spoiler içerir.)
Dorian Gray, ukala ve egoist kişilik. Dorian Gray bana Narkissos'u hatırlattı.
"Yunan mitolojisinde, sudaki yansımasını görünce kendine aşık olup, yemek içmekten kesilen, kendini seyrederek günden güne eriyip ölen, öldüğü yerde de nergis çiçekleri biten Narkissos (Narsis), tanımlanan ilk narsisisttir."
Bir ressamın ilham kaynağı olan Dorian Gray, bir gün ressam arkadaşının kendisine hediye ettiği portresini eline alır ve portredeki yüzünün hep aynı kalacağını ama kendisinin yaşlanacağını kabullenemez. O zaman bir istekte bulunur; tablo yaşlanırken ben aynı kalayım! Normalin dışına çıkmak için haykırılan bu istek gerçek olur ve Dorion zamanla daha da kendisine aşık bir karaktere dönüşür. Bu uğurda içindeki karanlık taraf ortaya çıkar. Tablo gün geçtikçe çirkinleşir ve Dorion'a istemediği gerçekleri yansıtır. Dorion tüm olanların suçlusu olarak ressam arkadaşını görür ve kendi iyiliği için diğer insanlara zarar verir. En sonunda her şey normale döner tablo eski haline gelirken Dorion bir fani olarak yaşlanmış bedeniyle ölümle yüzleşir.