İnsan bilgiyi işler, depolar ve düzeltir, sonra o anki psikolojik durumuna (başka bir deyişle, tepkileri "duruma bağlı"dır) göre dünyaya tepki verir. Eğer bir çocuk ağır bir tehdide veya travmaya maruz kalmışsa, stres sistemi hassaslaşmış olabilir ve olağan durumlara bir travmaymışçasına karşılık verebilir. Strese verdiği kendine özgü karşılığa bağlı olarak öncelikle, disosiyatif ve uyarım süreçlerini kapsayacak şekilde hareket edebilir. Her iki değişim de okul çalışmaları gibi kavramsal bilgileri öğrenme yeteneğini azaltacaktır.
..sakin çocuk öğretmenin sözlerine daha iyi odaklanır, neokorteksini kullanır, soyut düşünme ve öğrenme bağlantısını kurar. Oysa, panik halindeki çocuk, öğretmenin aktardığı sözel bilgiyi alma ve işlemede çok daha az etkin olur. Subkortikal ve limbik alanlar çocuğun kavrayışını yönetirler. Bu alanlar, öğretmenin yüz ifadeleri, el hareketleri ve dışarıdan farkedilen ruh hali gibi sözel olmayan bilgiler üzerine odaklanırlar. Dahası, beyin kullanım şekline bağlı olarak öğrenir. Bu çocuk daha önceden çok defa sözel olmayan kavramları algılamayı deneyimlemiştir. Travmatize olmuş ve kötü muamele görmüş çocuk, sözel olmayan bilginin sözel olandan daha önemli olduğu bilgisini öğrenmiştir.
Travmatize olmuş çocuklara yardım ederken bu tepkiler göz önüne alınmalı ve daha üst seviye beyin fonksiyonlarını kullanabilmeleri ve uyarılma sürecinde geçirdikleri süreyi azaltabilmeleri için stres tepki sistemleri sakinleştirilmelidir.