İnsanı fahiş konuşmaya teşvik eden iki sebep vardır. Ya muhataba eziyet vermek kastıdır veya alçak ve fasık kimselerle beraber bulunmaktan elde edilen kötü alışkanlıktır, âdetleri küfürbazlık olan kimselerin arkadaşlığından gelen çirkin huydur.
Zira sahabe, Allah'ın birçok ayette açıkça kendilerini övdüğü, yine Resûlullah'ın onları sevip övdüğü ve kendilerine uyulmasını emrettiği bir nesildir. Onlar canları ve mallarıyla İslâm'ın yüceliği uğruna cehd göstermiş ve büyük fedakârlıkta bulunmuş kimselerdir. Dolayısıyla onları yüceltmek her Müslümanın görevidir. Sünnî yaklaşıma göre onların kendi aralarındaki ihtilaflar, Cemel ve Sıffin gibi yapmış oldukları iç savaşlar hakkında en doğrusu görüş beyan etmemektir. Zira onlar hakkında nakledilen rivayetler ahat haber konumunda olup birçok uydurmaları barındırmaktadır. Bunlara dayanarak onlara eleştiride bulunmak kat'î bilgilere muhalefet etmek demektir.
Çağdaş âlimlerimizden Said Nursî de Nüzul-i İsa meselesine farklı bir yorum getirmiş ve Hz. İsa'nın nüzulü sırasında herkes tarafından tanınmayacağını belirtmiştir. Said Nursi'ye göre Hz. İsa'y ancak onun çok yakınları iman nurunun kuvvetiyle onu tanıyabilecklerdir.