ahmet ihvani
@Mesmenya
“Kimse herhangi bir mekâna ait değildi aslında, tabiata ait olduğu kadar!”
“Ne zaman bir mazlum zalimi tahtından indirir de o yere gelir ve zalim olmaz ise, işte o zaman bu topraklara bahar gelir, anaların gözyaşı diner,” dedi. Araçtan aşağıya indi. “Oysa bu güne dek mazlumlar da muktedir olunca zalimleri aratmamıştır,” dedi. Ardını dönüp karanlığa karıştı.
Belki her şey madde ve manaya
bürünmeden önce sessizlikle mayalanmıştı. Sessizlik,
kâinattaki her şeyi özüne katmıştı. Ondan olsa gerek her
düşünce, hayal ve umut ancak sessizliğe büründüğünde bir mana kazanmıştı.
" Zaten işkence nedir? İrademiz ve kafamız bizi küçültecek bir iş yapmadıkça, işkence sade bir fizyoloji meselesidir. Etlerimiz, sinirlerimiz dayanabildikleri kadar dayanırlar. Sonra, tabiat ne emrederse, o olur. Ama ruhumuzu kamçılattırmamak elimizdedir."
