Mesud Aydın
@Mesut34
“Okudukça cehaletimi fark ediyorum.“
Ayşe Şaşa
Lise
Heidellberg
Gümüşhane
220 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Uzun YolHayata Dair
"Kendine geri dönmek ne kadar acıdir, Ömrünü onu başkalarında arayarak geçirdikten sonra,
Çünkü bazı gidişler bizden insanları çalmaz,
Bizi kendimizden çalar,
Sonra bunu çok geç farkederiz,
Hayattaki en uzun volun .
Kalpten kalbe giden yol olduğunu."
İnsan belli bi yaştan sonra artık hayatında yormayan insan ister. Küsmeyen, alinmayan, konuşmaya ve iletişime açık insanla... Diğer türlüsü yorar, tüketir.
Clnnet Medeniyeti1000Kitap
Bir toplumun ahlâkı, ortak vicdanının sesidir. O ses kısıldıkça öfke yükselir; çünkü hayat asla boşluk kabul etmez. Ahlâk; kendinden evvel başkasını, bugünden çok yarını düşünmek değilmi? Yaradan'ından korkmayan, yaratılanlara merhamet eder mi? Korku derken cezalandırılma korkusu değil; sevgiyi, muhabbeti kaybetme, O'nun rızasından mahrum kalma endişesi... İşte bu endişe insana sabrı, şefkati ve adaleti öğretir.
İnsan kendi nefsini ıslah etmeden iyi olamaz. Ve nefsin ıslahı sürekli bir çaba gerektirir. Belki de modern insanın en büyük açmazı budur: Kendini tanıma ve tezyin etme sancısından vazgeçmiş; özgürlüğü "her istediğini yapmak" sanan bir aldanışın içinde, aslî hürriyetini süflî arzularına kurban etmiştir.
Cinnet medeniyeti1000Kitap
Kutuplaşma hepimizin sinirlerini geriyor. Bu şartlarda birlikte üzülebilmek ve ortak iyilik anlayışıyla bir arada durabilmek zor görünüyor. Herkes kendi fikrine taraftar, öfkesine paratoner arıyor. Kendi gibi olmayan herkesi ötekileştiriyor: Öteki siyasi görüş, öteki din, öteki etnik köken, öteki mahalle... Ya kurban olacaksın ya kurban bulacaksın. İnsanlar çıldırmış gibi. Ötekinin tehdit olarak görüldüğü yerde şiddet kaçınılmaz bir sonuç oluyor.
TV = şiddet.1000Kitap
Bu dizileri izleyen çocuklar, şehrin bu gürültülü kısmını benimsiyordu. İster evde ister okulda ne öğretirseniz öğretin, şehrin sesi her zaman daha gür çıkıyor. Ve şu an şehirler, sindiremediği nobran öfkeleri kusuyor. Şehir ne kadar büyükse öfke de o kadar büyüyor.
Kuralsızlık, başıboşluk... Ve başıboş kalan her şey gibi öfke de kontrolsüzce büyüyor.