Tek kelimeyle, kitle iletişimi ne iyi ne kötüdür; sadece bir güçtür, tüm diğer güçler gibi, iyiye de kullanılabilir kötüye de. Bir şekilde kullanıldıklarında, basın, radyo ve sinema demokrasinin hayatta kalabilmesi için zorunludur. Diğer şekilde kullanıldıklarında, diktatörün cephaneliğindeki en güçlü silâhlardır.