Mete Kurtoğlu
@MeteKurtoglu
32 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Neo-liberalizmde kendini kısıtlamanın, sürekli yüceltmenin yükü fazladır: Kişi rekabeti hep sevmeli, kendini karşılaştırmalı, ölçüp optimize etmelidir. Olmayacak taleplere, degersizleştirmeye, aşağılanmaya ve fiyaskolara kendi başına katlanmalı - sonra da neşeli bir şekilde yeni bir fırsat beklemelidir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Böyle bir düşüşün, güç ve statü kaybının dolaysız sonuçları genellikle yenilmişlik ve hayal kırıklığı; üstünlük kazanması muhtemel sinizm, nihilizm ve geri çekilme eğilimleri ile karışık değersizlik ve amaçsızlık duygularıdır.
Bir keresinde sosyoloji öğrencilerimle küçük bir deney yapmıştım. Önce onlara İspanyada 2016da nufusun %22sinden fazlasını etkileyen göreli yoksulluk riski rakamlarını açıkladım. Daha sonra kriz başlamadan önce, ispanyol ekonomi mucizesi zirvedeyken, ispanya dünyanın en büyük sekizinci ekonomisiyken bu yüzdenin ne kadar olabileceğini sordum. Neredeyse bütün öğrenciler %10un altında rakamlar verdiler. Gerçekte, daha 2007de ispanyadaki hanelerin %19.7 sı yoksulluk riski altına girmişti: Eşitsizlik, durgunluğun sonucu değil sebebidir.
Bütün dünyada en güçlü halk hareketleri, normallik talebinin ne kadar radikal olabileceğini anlamış olanlardır. Enikonu sıradan bir hayat yaşama, bir aile kurma, doğduğu mahallede yaşamını sürdürme fırsatına sahip olma, yeteneğine uygun alanda eğitim görme, kamu kurumlarına güvenme ve bunlarda görev alma fırsatına sahip olma arzusu taşımak- bütün bunlar bildiğimiz dünyayı tepeden tırnağa değiştirmemizi gerektirir.
