kitap han

Bir keresinde bir adamın asıldığını görmüştüm. Bütün ruhum itiraz ederken ağzımdan tek ses çıkmamıştı. Çıksaydı, muhtemelen bir tüfeğin kabzasıyla kafamı kırarlardı çünkü adam asmak, yasaydı. Burada, bu Çingene obasında da kadın kırbaçlamaktı, yasa.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Başka bir çağda ve diyarda insanlar Babil ırmaklarının kıyısına oturup ağlamıştı.
“Kişi kendini bilmek gibi irfan olmaz” demişler.