Metin
@MetinD
Şu anda okuduğu kitaplar
Breuer, Nietzsche, Freud ve daha birçok, kendi alanında çığır açmış önemli tarihi karakterin yer aldığı, dahiyane kurgulanmış bir roman. Aslında tam olarak roman da sayılmaz çünkü, anlatılan bazı şeylerin gerçekte de yaşanmış olabileceği üzerinde duruyor Irvin D. Yalom. Kitap bu yönüyle bana Vladimir Bartol'un "Fedailerin Kalesi Alamut" kitabını hatırlattı. O kitap da gerçek karakterler, yaşanmış ve yaşanmış olabilecek olaylar üzerine kurgulanmış bir kitap.
Kitap, kariyerinin zirvesinde, oldukça başarılı ve tanınmış bir doktor olan Josef Breuer'in, Lou Salome'nin ricası hatta ısrarı üzerine, çeşitli rahatsızlıklarla boğuşan, kendi zamanın ötesinde olarak değerlendirilen Friedrich Nietzsche'yi tedavi etmeyi kabul etmesiyle başlıyor. Nietzsche'nin zor kişiliği yüzünden Breuer, Nietzsche'yi çözmek için doktor-hasta ilişkisinde yer değiştirmeyi öneriyor, bu da kitabın dönüm noktası. Başta bir oyun gibi görünen bu durum, zamanla Breuer'in korkuları ve takıntılarıyla yüzleşmesine sebep olurken, bunları samimi olarak Nietzsche ile paylaşması, aralarındaki doktor-hasta ilişkisinin yavaş yavaş dost ilişkisine evrilmesini sağlıyor. Zamanla derinlerdeki sırların da açığa çıkmasıyla dostlukları perçinlenmiş oluyor...
Kitap her ne kadar Breuer ile Nietzsche'nin ilişkisine odaklanmış olsa da Bertha, Freud, Mathilde, Max, Paul Ree, Lou Salome vs. her ikisinin hayatında önemli yere sahip insanları da konu alıyor. Bu kadar yeterli sanırım, kitabı okumamış olanlar için daha fazla detaya girmemekte fayda var.
Kitap sağlam bir felsefi derinliğe de sahip. Beni en çok etkileyen şey ise karakterlerin, kendi aralarındaki diyaloglarda ve olaylara bakış açılarında gerçek hayattaki kişiliklerini yansıtmaları. Irvin D. Yalom'un bu anlamda çok başarılı olduğuna şüphe yok. Kitabı okuyup baş
Reklam
Okumazsanız bir şey kaybetmeyeceğiniz bir kitap.
Kitabın baş karakteri ergen Holden. Okulda başarısız, hatta defalarca okuldan atılmış, kaygısız, ilgisiz, geçimsiz, biçimsiz, isyankar, kimseyi sevmeyen (kardeşleri dışında) bir arkadaşımız Holden. Zaman zaman ölmekten bahsetmesinden ve söylediği birçok şeyden depresif olduğunu da anlıyorsunuz.
Holden'in okuldan atılmasına gösterdiği umursamaz tutum, bana Albert Camus'un Yabancı kitabının baş karakteri Meursault'u hatırlattı. Gerçi Meursault umursamazlık ve kayıtsızlık anlamında çığır açmış bir karakter ama bir miktar benzettim.
Hikaye, Holden’in okuldan atıldıktan sonraki kısa bir zaman diliminde neler yaşadığını anlatıyor. Okurken, yaşadıklarının sıradanlığından sıkılabilirsiniz.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}