MetinDG
@MetinDG
10/10
2025 26. kitabı
Reklam
"Demek memleket ve maksat, insandan yalnız vücudunu, yalnız hayatını istemiyordu. Bunların bin defa fevkinde, bunların heyecanını oyuncak yapan aşkın pahasını istiyordu."
"Bir defa daha hissediyordu ki Tosun, evvela kendi dimağındaki hakim fikrin esiri, bendesidir. Ve bütün idealist adamlar, muayyen bir maksada varlığını vakfedenlerin zulmüyle zalimdir. Çünkü bunlar için, insanî rabıtalar, en kavi ve kadir aşklar, maksattan sonra gelen şeylerdir ve maksatları için hiçbir eylemden, hiçbir fedakarlıktan, hiçbir kurbandan kaçınmazlar. Bunların kudretidir ki, ihtilalleri, millet tarihinde herhangi yeni dönümü, herhangi sarsıntıyı, kan ve facia mukabilinde vücuda getirir. Fakat veyl olsun o kadına ki, kalbini böyle bir adama, iradesini böyle bir fikir esirine uydurmuştur. Çünkü fikriyle sevgilisi karşı karşıya geldiği zaman, her ne ıstırap ve gözyaşı mukabilinde olursa olsun, mutlak feda edilecek olan, sevgilidir.”
...Zavallı küçük kız bilmiyordu ki, aynı kudretle birbirine bağlı olan aşkların hepsi masallardadır. Kendi bakir kalbinin taşıdığı, bütün dünyasını dolduran aşk sahrasında tek ve yalnızdır. Garip bir hissikablelvukuyla kendisinin Tosun'a her şeyi (her şey nedir, henüz bilmiyordu) vereceğini, Tosun'un gece geçen gemiler gibi onun ıssız hayatında bir defa ışığını gösterdikten sonra geçeceğini hissediyordu. Bilmiyordu ki:
"Kârbanı aşk ıssız bir beyabandan geçer."