MetinDG
@MetinDG
İstanbul
22 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Atsız'dan tarihî romana mükemmel bir örnek daha. Kitap üzerinde değerlendirme yapmaktan ziyade, Atsız'a sansür uygulayan kitap eleştirmenleri hakkında bir şeyler söylemek lazım. "Ölmeden önce okunması gereken xx kitap" başlıklı onlarca liste inceledim. Maalesef hiçbirinde Atsız'ı görmek mümkün değil. Atsız, o listeleri işgal eden çoğu yazardan 3-5 gömlek üstündür. Bu da eleştirmenlerin ayıbı olsun.
Rahmetli Uğur Mumcu'nun 1977, 1978 ve 1979 yıllarında kaleme aldığı yazılarından derlemeler. Üzerinden yaklaşık 50 yıl geçmesine rağmen güncel bir şey okuyormuşsunuz gibi... Namuslu ve cesur kalemin ülkemizdeki bayrak isimlerinden olan Mumcu, dönemin politik ve toplumsal olaylarının muhatabı olan siyasilere orantısız zeka uyguluyor. Öldürülen isimlerle alakalı peşpeşe yazıların geldiği kısım, insani duygularını kaybetmemiş olan herkesin içini paramparça eder sanıyorum. Hele Uğur Mumcu'nun da daha sonra o alçak cinayetlerden birine kurban gittiğini düşününce.. Dönemin siyasetçilerini tanımak için de güzel bir kitap. Ecevit'in, Demirel'in basiretsizliğini mesela. Türkeş'in içten pazarlıklılığını mesela.. Uğur Mumcu'nun ruhu şad olsun.
90'ları öğrenmek/hatırlamak için faydalı ama asla tek başına bir kaynak değil. Yaşananlar kronolojik olarak verilmiş, gün gün ne yaşandığı söylenmiş ve yazarın kendince önemli gördükleri detaylandırılmış. O yıllara kabaca hakim birisine ekstra bir şey katmıyor. Yazarın eleştirileri belli dar bir kitle etrafında toplanmış, örneğin kürtçü teröre iğne ucu kadar bile dokunulmamış ve daha çok hayret ettiğim şey, Barış Manço'nun bile ölümüne değinilmesine rağmen Alparslan Türkeş ismi inatla tecrit edilmiş. "O tarafa" yakın yazılmış olduğu için desem alakası yok ki aksine "o tarafa" daha fazla değinilmiş/yüklenilmiş. Son kısımda öldürülen gazeteciler olarak ismi anılan kişiler ise ekseriyetle pkk'nın medya yapılanmasından seçilmiş. Okunulabilir, faydalanılabilir ancak asla tek başına kaynak kabul edilemez.
