Metin Ester

En sevdiğim vakitler…
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Bunu anlayınca da o kadar acı çekti ki… sadece bir insan olduğunu fark edince canı o kadar yandı ki kendini öldürdü.
Sayfa 298·Kitabı okudu
Hiçbir şeyin birbiriyle ilgisi yok! Ayrıca benim de kimseyle ilgim yok. Ne dünyayla ne insanlarla ne de o çocukla…
Sayfa 290·Kitabı okudu
Rüyalarım
Feryat-figân tınısı çınlıyor kulaklarda, Mahşer yeri mi mübarek, insan kaynıyor kazanda! Bir gül goncası sallanıyor idam sehpasında, Çingenenin biri at biniyor uzaklarda, Nal seslerine kulaklarım aşinâ… Gökyüzünden her dem yağıyor kanlı ceketler, Ceketlerin kanı damlıyor, kızıla boyandı yerler. Gökyüzünde dolanıp duran çekirgeler, Yere indiler mi devden halliceler. Samanın sarısında bir kıvılcım, Kıvılcım kökünde güneş, Güneşin içinde bir yürek, Yüreğin peşinde bir ürkek… Artık uyanma vakti, ışıkları kapat Şinasi!
Çünkü kimse yüzüne bakmaz!
Gizlenmek istiyorsan insanların arasına gireceksin. Ama gerçekten gizlenmek istiyorsan çıplak insanların arasına gireceksin!
Sayfa 280·Kitabı okudu