Mevlüt SEVERCAN
@Mevlut55
9/10
2020 17. kitabı
Göl Insanları, Kemal Tahir'in basılan ilk ve tek öykü kitabı. Okuduğum kitapta 8 öykü olmasına rağmen ilk baskısında 4 öykü bulunmakta. 1955 yılından sonra kitaba yazarın 4 öyküsü daha eklenmiş.
Orhan Kemal aşığı biri olarak Çukurova hikayelerine, köy insanlarına, fabrika çalışanlarının yaşadığı sıkıntılara o kadar alışkınım ki kitabı hemen benimsedim. Çünkü kitap yine köy insanlarımızı anlatmakta. Yani dönemin sosyal yaşamını çok iyi anlatmış .
Aynı zamanda kitabın içeriğinden dönemin siyaset anlayışı ve kültürü de çok rahat şekilde anlaşılmakta.
Nazım Hikmet bu kitabın yayınlanacağını ilk duyduğunda Tahir'e mektubunda şöyle demiş: Vallahi bir çocuğum olmuş gibi sevindim. Bana anlattığın günlerdeki gibi aynı iştah ve gururla okuyacağım.
Bir tutam anadolu hikayesi okumak 40'lı , 50'li yılları canlandırmak isteyenlere önerilir.
Reklam
8/10
2020 19. kitabı
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu yazarın otobiyografisi özelliği taşımaktadır. Yazarın küçük yaşta sağ kolunda kemik veremi hastalığı olması ile kitap paralel anlatıma sahip.
Peyami Safa psikolojik betimlemeleri ve analizleri ile romanı ilmek ilmek okuyucuya işlemekte. Insan analizleri ve mekan analizleri o kadar güzel ki resmen kendinizi bazen paşa konağında, bazen hastane odasında, bazen bir üzüm bağında etinizle kemiğinizle bulabiliyorsunuz.
Yaşamış olduğu hastalık ve buna bağlı olarak çektiği aşk acısı kitabın ana konusu. Hastalıktan kurtulmak için sürekli doktorlara kendini teslim eden inatçı ve kafasındaki kurmacalarla yaşayan bir adamın hikâyesi bu.
Eski kelimeler sık sık kullanılsa da hızlı okunabilen bir kitap, zaten 130 sayfa kadar.
Dipnot: Bu kitabı Peyami Safa, Nazım Hikmet'e ithaf etmiş. Nazim Hikmet ise kitabi şu sözlerle yüceltmiş: Peyami Safa'nin son romanını üç kez okudum. Otuz defa daha okuyabilirim ve okuyacağım... Dokuzuncu Hariciye Koğuşu'nu Çalıkuşu'na ağlayanların anlaması kabil değildir. Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, on bin, yüz bin, bir milyon satardı. Eğer ızdırabı, azabı ve neşeyi coşkun bir ciddiyetle duyan öz ve halis halk kitleleri okuma ve yazma bilselerdi.
8/10
2020 18. kitabı
Yaşlı Kübalı bir balıkçının tek tutkusu balık tutmaktır. O kadar uzun zamandır ağına balık takılmaz ki yanında miçoluk yapan küçük çocuğu da kaybeder. Çocugun ailesi yaşlı balıkçıyı kısmetsiz olarak görür ve çocuklarını balık tutma konusunda daha şanslı olan balıkçıların yanına verirler. Fakat çocuk yaşlı adamı o kadar çok sever o kadar çok benimser ki akli fikri hep yaşlı adamda kalır, onunla kalmak ister. Ihtiyar balıkçı da çocuğu çok sevse de ailesinin karari dogrultusunda yanında bulunmasını doğru bulmaz.
Ihtiyar balıkçı günlerden bir gün yine balığa çıkar ve ağına o güne kadar kimsenin tutamadığı büyüklükte bir kılıç balığı takılır. O kadar büyüktür ki ihtiyarın sandalını dahi sürükler ve sandal iyice açıklara kadar uzaklaşır. Kılıç balığı ihtiyari o kadar zorlar ki ihtiyar, balığı öldürmek zorunda kalır ve okyanus kana bulanır. Kan kokusunu alan köpek balıkları ihtiyarın avına saldırır. Ihtiyar elindeki imkanlarla çoğunu öldürse de devasa avının büyük bölümünü kaybeder ve aşırı yorgunluk ve uykusuzlukla beraber tekrar acildiğa limana geri gelir.
Hemingway, yenilgiye karşı cesaret, kayba karşı şahsi başarı temasını kendine has üslubuyla akıcı bir şekilde anlatmıştır.
9/10
2020 22. kitabı
Zevkle okuduğum kaçıncı Orhan Kemal kitabı oldu bilmiyorum. Yine harika bir roman. Bu sefer vizyonda vazifesinin aslanı Murtaza.
Mübadele dönemiyle Anadolu topraklarına, Adana'ya gelen burada mahalle bekçiliği yapan her daim üstlerinin çıkarını kendi çıkarlarından önde tutan, kafasını vazifesiyle bozmuş bir adamdır Murtaza. Hatta o kadar ileri gider ki mahallelinin yatma saatlerine kadar karışmaktadır.
Günlerden bir gün fabrika düzeni bozulan Fen Müdürü fabrikaya bir gece kontrolü arar ve aranan o kan tabiki Murtaza ya da kendi tabiriyle Mürteza'dır. Orhan Kemal Çukurova insanını en çıplak haliyle anlatan bir numaralı yazardır. Yine fabrika çalışanlarını anlatırken aynı çıplaklık sürmekte. Murtaza ise içiyle dışıyla ahlak çöküntüsü içerisindeki bu insanlari dize getirmek için, fabrikayı düzene sokmak için uğraşmaktadır.
Klasik bir son beklerken ters köşe yapan, çok partili sistemin sancılı yıllarını anlatan mükemmel bir eser. Tavsiye edilir.
9/10
2020 23. kitabı
En basit haliyle Yaşar Kemal'in fabl romanı. Orta haliyle Yaşar Kemal'in ütopik romanı.
En iddialı haliyle Totaliter Rejime attığı tokat romanı.
Aslında hepimize 1984, Hayvan Çiftliği, Damlalık Kızın Öyküsü, Tutsak Güneş gibi birtakım romanlardan biliyoruz bu tip kitapların ne anlattığını. Fakat her yazar kendi imzasını atmakla alkış alır romanından. Yaşar Kemal ise alkış değil bir tsunami etkisi yaratmış kitabında.
Genetik olarak kolayca kabul edeceğiniz bir sistem totaliter rejim( katilmayabilirsiniz saygı duyarim). Korku rejimidir en basit tabiriyle. Özgürlüğünü elinden alır, kimliğini ve dilini sana unutturur ve kendi ideoloji çerçevesinde seni sömürür. Iliğini, kemiğini kurutur.
Işte bu romanda aynı durumu hayvanları konuşturarak, fabl tadı vererek romana bunu anlatıyor. Gücünün farkında olan bir filler, elçi görevi gören ve bu arada pastadan payını fazlasıyla alan hüdhüd kuşları ve emekçi, calişkan, güçlü karıncalar.
Karıncalar çoktur ve güçlüdür fakat bu güçlerinin farkında değildir. Böyle olunca filler durumu fırsat bilir ve karınca ülkesini işgal ederek totaliter rejimin kendilerine verdiği tüm yetkileri karincalar üzerinde kullanırlar.
Bir kişi hariç. O da Süleyman peygamber döneminden beri soyu varolup gelen karıncaların piri olan demirci mesleğiyle nam salmış Kırmızı sakallı karıncadır. Her toplumun bir önderi olduğu gibi karınca toplumunun da önderi O'dur. Önder olan bu karınca asimile olmaya yüz tutmuş soydaşlarını kurtarmak ve fillerin saltanatını kaldırmak için korku rejimini yıkmak için başarılı olabilecek midir?
Yaşar Kemal gözüyle kartal avlayan bir adamdır. Kalemiyle ise yürekleri...
Filler Sultanı ile Kırmızı Sakallı Topal KarıncaYaşar Kemal · Yapı Kredi Yayınları · 202515,6bin okunma