Bu sefer hepsi birden seslendiler;”
bizi unutma” “bizi an “.
anası tek başına söyledi; “ölüm o kadar güç değildir unutulmak yamandır”.
babası fısıldadı; “asıl ölüm unutulmaktır”amcası ilave etti ;”unutmak da ölmektir”
İsa Bey devam etti ;”hayat birkaç hatıradır”balâ hatun bitirdi ;”hayat ölümün
başlangıcıdır “